ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

(นิยายวาย) กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า




ข้อมูลนิยาย

ชื่อเรื่อง: กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า (BL)

ผู้แต่ง: หนานเฟิงเฟิง

จำนวนตอน: 12 ตอนจบ

ประเภท: นายเอกเป็นรับ, 1v2 (มีสามีมากกว่าหนึ่ง), NC/Smut (R18), ดราม่า, จีนโบราณ, นายเอกสวยมาก, หวานละมุน, ทำไร่ทำนา, จบสมหวัง, นายเอกมีสองเพศ (Intersex)

เรื่องย่อ

เว่ยฉี และ เว่ยซิ่งหลิน เดิมทีเป็นองครักษ์ของตระกูลสือ แต่เนื่องจากใต้เท้าสือถูกดึงเข้าไปพัวพันกับคดีคอรัปชั่น ฮ่องเต้จึงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตล้างตระกูลสือทั้งหมด เพื่อเป็นการรักษาทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลไว้ ใต้เท้าสือจึงได้ฝากฝังให้พี่น้องตระกูลเว่ยพา สือหลัน หลบหนีไป

สองพี่น้องตระกูลเว่ยจึงพาสือหลันเดินทางกลับไปยังบ้านเกิดของพวกตน และเพื่อเป็นการตบตาผู้คนพร้อมทั้งปกปิดร่องรอยให้แนบเนียน พวกเขาจึงให้สือหลันปลอมตัวเป็นสตรีและแต่งงานเข้าบ้านในฐานะภรรยาของเว่ยฉี จนกระทั่งทั้งหมดสามารถตั้งรกรากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้

ทว่า ความเอาใจใส่และการดูแลอย่างพิถีพิถันของสองพี่น้องที่มีต่อสือหลันเสมอมา ในที่สุดก็ได้สั่นคลอนหัวใจของเขา จนทำให้สือหลันยินยอมพร้อมใจที่จะกลายเป็น "ภรรยาร่วม" ของสองพี่น้องในที่สุด

บทที่ 1 เจ้าสาว บุรุษ และความไร้กังวล
บทที่ 2 การแกล้งทำให้สมจริง กับสัมผัสที่ชิดใกล้
บทที่ 3 รสรักคืนแรก กับสัมผัสรุกเร้าในคืนวิวาห์
บทที่ 4 รุกรานสองทางพร้อมกัน กับรสสัมผัสบีบรัดจากภายใน
บทที่ 5 ปรนเปรอรักพี่ชายรอง บทเพลงรักบนเก้าอี้และความหวานล้ำจากริมฝีปาก
บทที่ 6 สองพี่น้องร่วมปรนเปรอ รุกรานสองช่องทางพร้อมกัน และคำสัญญาแห่งครอบครัว
บทที่ 7 ปรนเปรอด้วยฝ่าเท้า สามเราเริงสวาท และรสสัมผัสจากสองแก่นกาย
บทที่ 8 จากความรัญจวนจนสิ้นสติ สู่การเดินทางล่ากระต่ายป่าบนขุนเขา
บทที่ 9 ความมึนเมาและการรุกราน ปล่อยอารมณ์ให้เตลิดไปกับห้วงแห่งกามารมณ์
บทที่ 10 รสสวาททางเบื้องหลัง ร่างกายที่บอบช้ำจากสองพี่น้อง
บทที่ 11 รสสวาทกลางทุ่งรวงทอง เริงระบำใต้ร่มไม้ริมคันนา
บทที่ 12 ราคะสามเรา บทรักสุดอัศจรรย์ และถ้อยคำบอกรัก (จบ)

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 8

บทที่ 8 จากความรัญจวนจนสิ้นสติ สู่การเดินทางล่ากระต่ายป่าบนขุนเขา การที่สือหลันติดพันเว่ยฉีอยู่ตลอดเวลาทำให้เว่ยซิ่งหลินรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก เช้าตรู่วันหนึ่งในขณะที่สือหลันยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของเว่ยฉี เว่ยซิ่งหลินจึงสะกิดแขนแล้วดึงเขาออกมา "เสี่ยวหลัน ตื่นเถอะ วันนี้ข้าจะพาไปเที่ยวเล่นข้างนอก ดีไหม?" สือหลันตาโตขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินว่าจะได้ออกไปข้างนอก "ไปสิ ไปสิ! จะไปที่ไหนหรือ?" "บนเขาไง ข้าจะไปจับกระต่ายป่ามาให้ท่านตัวหนึ่ง ดีไหม?" "ดีเลย!" สือหลันรีบลุกขึ้นแต่งตัวทันที ส่วนเว่ยฉีที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยันตัวขึ้นมาจากเตียงพลางขยี้ตาแล้วเอ่ยว่า "อย่าพาเสี่ยวหลันกลับมาดึกนักล่ะ" "รับทราบ" เว่ยซิ่งหลินพาสือหลันพร้อมเตรียมเสบียงเล็กน้อยมุ่งหน้าขึ้นเขา สือหลันตื่นตาตื่นใจกับทุกสิ่งที่พบเห็นบนภูเขาอย่างมาก ในฐานะนายน้อยตระกูลสือ สถานที่ที่เขาไปบ่อยมักจะเป็นเหลาอาหารหรือโรงน้ำชาในเมืองหลวง หลังจากนั้นก็ต้องหลบหนีมากับสองพี่น้องด้วยความหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา น้อยนักที่จะมีช่วงเวลาผ่อนคลายเช่นนี้ เว่ยซิ่งหลินเดินนำหน้าพร้อมคัน...

กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 12 จบ

บทที่ 12 ราคะสามเรา บทรักสุดอัศจรรย์ และถ้อยคำบอกรัก (ตอนจบ) ฟ้ามืดสนิทแล้วตอนที่สือหลันกลับถึงบ้าน เขาจัดการอาบน้ำชำระกายและเตรียมตัวจะพักผ่อน หลังจากผ่านบทรักกลางแจ้งกับเว่ยซิ่งหลินมา สือหลันก็ทึกทักเอาเองว่าคืนนี้พี่รองคงจะปล่อยเขาไปเสียที แต่ทว่าทันทีที่เขาล้มตัวลงนอน เว่ยซิ่งหลินก็ขยับเข้ามาใกล้พลางกระซิบว่า "เสี่ยวหลัน เรามาเล่นกันอีกรอบดีไหม?" "เล่น... เล่นอะไร?" สือหลันพึมพำอย่างงุนงง "ก็เล่นเหมือนตอนกลางวันไง!" เว่ยซิ่งหลินพลันสวมกอดสือหลันจากทางด้านหลัง "ท่าน... ท่านปล่อยข้านะ!" สือหลันหน้าแดงซ่านด้วยความอายและพยายามดิ้นรนให้พ้นจากการเกาะกุม "เสี่ยวหลัน ตอนกลางวันท่านยังดูกระตือรือร้นอยู่เลยไม่ใช่หรือ?" เว่ยซิ่งหลินกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู "คืนนี้ ข้ากับพี่ใหญ่จะทำให้ท่านสบายยิ่งกว่าเดิม... มีความสุขยิ่งกว่าที่เคย!" เว่ยซิ่งหลินอุ้มสือหลันไปนั่งบนเก้าอี้ไม้ จากนั้นก็ดึงเขาเข้ามากอดให้เกยอยู่บนตักพลางเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่าง "ไม่เอา..." สือหลันพยายามขัดขืนมือของเว่ยซิ่งหลินที่กำลังเลื้อยขึ้นมาตามเรียวขา แต่เว่ยซิ...