ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

(นิยายวาย) กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า




ข้อมูลนิยาย

ชื่อเรื่อง: กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า (BL)

ผู้แต่ง: หนานเฟิงเฟิง

จำนวนตอน: 12 ตอนจบ

ประเภท: นายเอกเป็นรับ, 1v2 (มีสามีมากกว่าหนึ่ง), NC/Smut (R18), ดราม่า, จีนโบราณ, นายเอกสวยมาก, หวานละมุน, ทำไร่ทำนา, จบสมหวัง, นายเอกมีสองเพศ (Intersex)

เรื่องย่อ

เว่ยฉี และ เว่ยซิ่งหลิน เดิมทีเป็นองครักษ์ของตระกูลสือ แต่เนื่องจากใต้เท้าสือถูกดึงเข้าไปพัวพันกับคดีคอรัปชั่น ฮ่องเต้จึงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตล้างตระกูลสือทั้งหมด เพื่อเป็นการรักษาทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลไว้ ใต้เท้าสือจึงได้ฝากฝังให้พี่น้องตระกูลเว่ยพา สือหลัน หลบหนีไป

สองพี่น้องตระกูลเว่ยจึงพาสือหลันเดินทางกลับไปยังบ้านเกิดของพวกตน และเพื่อเป็นการตบตาผู้คนพร้อมทั้งปกปิดร่องรอยให้แนบเนียน พวกเขาจึงให้สือหลันปลอมตัวเป็นสตรีและแต่งงานเข้าบ้านในฐานะภรรยาของเว่ยฉี จนกระทั่งทั้งหมดสามารถตั้งรกรากใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้

ทว่า ความเอาใจใส่และการดูแลอย่างพิถีพิถันของสองพี่น้องที่มีต่อสือหลันเสมอมา ในที่สุดก็ได้สั่นคลอนหัวใจของเขา จนทำให้สือหลันยินยอมพร้อมใจที่จะกลายเป็น "ภรรยาร่วม" ของสองพี่น้องในที่สุด

บทที่ 1 เจ้าสาว บุรุษ และความไร้กังวล
บทที่ 2 การแกล้งทำให้สมจริง กับสัมผัสที่ชิดใกล้
บทที่ 3 รสรักคืนแรก กับสัมผัสรุกเร้าในคืนวิวาห์
บทที่ 4 รุกรานสองทางพร้อมกัน กับรสสัมผัสบีบรัดจากภายใน
บทที่ 5 ปรนเปรอรักพี่ชายรอง บทเพลงรักบนเก้าอี้และความหวานล้ำจากริมฝีปาก
บทที่ 6 สองพี่น้องร่วมปรนเปรอ รุกรานสองช่องทางพร้อมกัน และคำสัญญาแห่งครอบครัว
บทที่ 7 ปรนเปรอด้วยฝ่าเท้า สามเราเริงสวาท และรสสัมผัสจากสองแก่นกาย
บทที่ 8 จากความรัญจวนจนสิ้นสติ สู่การเดินทางล่ากระต่ายป่าบนขุนเขา
บทที่ 9 ความมึนเมาและการรุกราน ปล่อยอารมณ์ให้เตลิดไปกับห้วงแห่งกามารมณ์
บทที่ 10 รสสวาททางเบื้องหลัง ร่างกายที่บอบช้ำจากสองพี่น้อง
บทที่ 11 รสสวาทกลางทุ่งรวงทอง เริงระบำใต้ร่มไม้ริมคันนา
บทที่ 12 ราคะสามเรา บทรักสุดอัศจรรย์ และถ้อยคำบอกรัก (จบ)

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 12 จบ

บทที่ 12 ราคะสามเรา บทรักสุดอัศจรรย์ และถ้อยคำบอกรัก (ตอนจบ) ฟ้ามืดสนิทแล้วตอนที่สือหลันกลับถึงบ้าน เขาจัดการอาบน้ำชำระกายและเตรียมตัวจะพักผ่อน หลังจากผ่านบทรักกลางแจ้งกับเว่ยซิ่งหลินมา สือหลันก็ทึกทักเอาเองว่าคืนนี้พี่รองคงจะปล่อยเขาไปเสียที แต่ทว่าทันทีที่เขาล้มตัวลงนอน เว่ยซิ่งหลินก็ขยับเข้ามาใกล้พลางกระซิบว่า "เสี่ยวหลัน เรามาเล่นกันอีกรอบดีไหม?" "เล่น... เล่นอะไร?" สือหลันพึมพำอย่างงุนงง "ก็เล่นเหมือนตอนกลางวันไง!" เว่ยซิ่งหลินพลันสวมกอดสือหลันจากทางด้านหลัง "ท่าน... ท่านปล่อยข้านะ!" สือหลันหน้าแดงซ่านด้วยความอายและพยายามดิ้นรนให้พ้นจากการเกาะกุม "เสี่ยวหลัน ตอนกลางวันท่านยังดูกระตือรือร้นอยู่เลยไม่ใช่หรือ?" เว่ยซิ่งหลินกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู "คืนนี้ ข้ากับพี่ใหญ่จะทำให้ท่านสบายยิ่งกว่าเดิม... มีความสุขยิ่งกว่าที่เคย!" เว่ยซิ่งหลินอุ้มสือหลันไปนั่งบนเก้าอี้ไม้ จากนั้นก็ดึงเขาเข้ามากอดให้เกยอยู่บนตักพลางเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่าง "ไม่เอา..." สือหลันพยายามขัดขืนมือของเว่ยซิ่งหลินที่กำลังเลื้อยขึ้นมาตามเรียวขา แต่เว่ยซิ...

กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 5

บทที่ 5 ปรนเปรอรักพี่ชายรอง บทเพลงรักบนเก้าอี้และความหวานล้ำจากริมฝีปาก เว่ยซิ่งหลินไม่เคยจินตนาการมาก่อนเลยว่าพี่ชายของเขากับสือหลันจะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน ภาพความหวานชื่นที่เขาเห็นทำให้เขาคลุ้มคลั่งด้วยความหึงหวงยิ่งนัก มากกว่าหนึ่งครั้งที่เขาอยากจะแสร้งทำเป็นว่าเพิ่งกลับมาแล้วพุ่งเข้าไปหยุดยั้งพวกเขาทั้งคู่ แต่เขากลับยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้นจนกระทั่งพวกเขาเสร็จสมกิจ เว่ยซิ่งหลินเดินเข้าไปในป่าและใช้เวลาอยู่ที่นั่นทั้งวัน จนกระทั่งพลบค่ำเขาจึงแสร้งทำเป็นว่าเพิ่งกลับมาจากบนภูเขา เว่ยฉีและสือหลันนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเพื่อรอเขากินข้าวเหมือนอย่างเช่นเมื่อวาน เขาไม่ได้กระต่ายหรืออะไรกลับมาเลยเหมือนวันก่อน แต่ทั้งสือหลันและเว่ยฉีก็ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไร สือหลันและเว่ยฉีไม่ได้ตั้งใจจะบอกเว่ยซิ่งหลินเรื่องที่พวกเขาทำลงไป และคืนนั้นเว่ยฉีก็ยังคงเข้าไปนอนในห้องเดียวกับเว่ยซิ่งหลินตามปกติ เว่ยซิ่งหลินนอนพลิกตัวไปมาด้วยความกระสับกระส่ายจนไม่อาจข่มตาหลับได้ ทุกครั้งที่หลับตา ภาพเหตุการณ์ที่เว่ยฉีและสือหลันเริงสวาทกันก็ผุดขึ้นมาเต็มหัวไปหมด เขาวัดความสูงของตัวเองเทียบกับพี่ใหญ่ แล้วรวบรวมความกล...