บทที่ 11 รสสวาทกลางทุ่งรวงทอง เริงระบำใต้ร่มไม้ริมคันนา
ในวันฤดูใบไม้ร่วงที่อากาศเย็นสบาย สือหลันรู้สึกเบื่อหน่ายหลังจากอุดอู้อยู่แต่ในบ้านมานาน จึงตัดสินใจไปเดินตลาดในตัวอำเภอที่ใกล้ที่สุด
เนื่องจากครอบครัวไม่มีทั้งม้าและวัว พวกเขาจึงต้องเดินเท้าแทน ขากลับขณะที่หอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรัง ทั้งคู่จึงแวะนั่งพักเหนื่อยใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างทุ่งนา ในระยะไกลออกไป ชาวบ้านกำลังง่วนอยู่กับการเก็บเกี่ยวข้าว สือหลันเอนกายพิงบ่าของเว่ยซิ่งหลินพลางแทะน่องไก่ที่ซื้อมาจากตลาดอย่างเอร็ดอร่อย
ขณะที่สือหลันกำลังเพลิดเพลินกับอาหาร เว่ยซิ่งหลินก็เอ่ยขึ้นกะทันหัน "เสี่ยวหลัน จูบข้าหน่อยสิ!"
"หืม?"
"ข้าอยากให้ท่านจูบข้า"
สือหลันเช็ดมือพลางโอบรอบคอเว่ยซิ่งหลิน เขาแหงนหน้าขึ้น ปรือตาลงครึ่งหนึ่งเตรียมจะจูบที่แก้มของอีกฝ่าย แต่ทันใดนั้นเว่ยซิ่งหลินกลับก้มหน้าลงมาประกบริมฝีปากเขาไว้แน่น สอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาดูดดึงภายในโพรงปาก สือหลันตวัดลิ้นพัวพันตอบโต้อย่างโหยหา พลางกลืนกินน้ำหวานของกันและกันอย่างตะกรุมตะกราม
รสจูบทวีความเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับลมหายใจที่เริ่มหอบถี่ เว่ยซิ่งหลินโอบเอวสือหลันไว้ด้วยแขนขวา ส่วนมือซ้ายสอดเข้าไปใต้เสื้อผ้าเพื่อบีบเค้นยอดอกอย่างหนักหน่วง ซึ่งยอดอกนั้นได้แข็งเป็นไตอยู่ก่อนแล้ว
สือหลันที่ถูกทั้งจูบทั้งนวดเฟ้นเริ่มจะทานทนไม่ไหว เขาผละออกจากลิ้นของเว่ยซิ่งหลินพลางหอบหายใจรัว "ข้า... ทนไม่ไหวแล้ว..." เขาพึมพำ ดวงตาฉ่ำวาวด้วยแรงราคะขณะจ้องมองเว่ยซิ่งหลิน
"เสี่ยวหลัน ข้าอยากทำกับท่านตรงนี้เลย"
เพราะอยู่กลางแจ้ง บรรยากาศที่แปลกตาช่วยกระตุ้นอารมณ์ของเว่ยซิ่งหลินให้พลุ่งพล่าน ความปรารถนาทางเพศของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่ เขาเหลือบมองชาวบ้านที่อยู่อีกฝั่งของทุ่งนา พวกนั้นยังคงก้มหน้าก้มตาทำงาน ไม่ได้มองมาทางนี้เลยสักนิด
เว่ยซิ่งหลินจูงมือสือหลันไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่ที่หนาพอจะบดบังสายตาหากมีใครมองมา เขาดันร่างสือหลันพิงกับลำต้นไม้ ปลดกระดุมเสื้อออกจนเผยให้เห็นแผ่นอกเปลือยเปล่า ก่อนจะก้มลงดูดดึงยอดอกข้างหนึ่งพลางใช้มือลูบไล้บดคลึงยอดอกอีกข้างไปด้วย
สือหลันหอบหายใจพลางประคองศีรษะเว่ยซิ่งหลินให้แนบชิดกับยอดอก มือซ้ายของเขาเอื้อมลงไปลูบไล้เป้ากางเกงของเว่ยซิ่งหลิน สัมผัสถึงความแข็งขึงที่พองดันออกมาผ่านเนื้อผ้า
"เอาข้าเร็วๆ... ข้าปวดไปหมดแล้ว..."
สถานการณ์ที่น่าตื่นเต้นนี้ยิ่งกระพือไฟตัณหาในตัวสือหลันให้ลุกโชน "ปวดตรงไหนกัน..." เว่ยซิ่งหลินเอ่ยเย้า พลางละริมฝีปากออกจากยอดอก
"ในร่องรักข้าไง... กระแทกเข้ามาเร็วๆ... ข้าทนไม่ไหวแล้ว..."
เมื่อเห็นใบหน้าที่แดงซ่านของสือหลัน เว่ยซิ่งหลินก็รู้ว่าอารมณ์ของอีกฝ่ายถึงขีดสุดแล้ว เขาละมือจากยอดอกมาแกะเข็มขัด แต่เนื่องจากทำมือเดียวจึงค่อนข้างลำกบาก สือหลันจึงรีบส่งมือมาช่วยปรนนิบัติแก้เข็มขัดให้อย่างรวดเร็ว
เว่ยซิ่งหลินรูดซิปกางเกงลงแล้วใช้นิ้วสองนิ้วสวนเข้าไปในร่องรัก น้ำหวานของสือหลันตอนนี้ชุ่มฉ่ำจนเรียกได้ว่าเปียกแฉะไปหมด
ในขณะที่เว่ยซิ่งหลินใช้ปลายนิ้วหยอกเย้าร่องรัก สือหลันก็ใช้มือทั้งสองข้างช่วยคลายเข็มขัดของเว่ยซิ่งหลินออก ก่อนจะสอดมือซ้ายเข้าไปกุมแก่นกายที่แข็งชันรูดรั้งเป็นจังหวะ แก่นกายของเว่ยซิ่งหลินที่ปวดหนึบอยู่แล้ว ยิ่งได้รับสัมผัสจากมือนุ่มก็ยิ่งแข็งเขม็งจนแทบทนไม่ไหว
"แยกขาออกหน่อย... ให้ข้าเอาท่านนะ..."
เว่ยซิ่งหลินถอนนิ้วออกมาแล้วใช้มือทั้งสองกระชากกางเกงของสือหลันลงไปอยู่ที่บั้นท้าย สือหลันเองก็สาละวนกับการดึงกางเกงของเว่ยซิ่งหลินลงไปกองที่ต้นขา เพื่อให้แก่นกายแกร่งได้ชูชันออกมาอย่างเป็นอิสระ
สือหลันเอนหลังพิงลำต้นไม้ กางเกงหลุดลุ่ยลงมาหมิ่นเหม่ เสื้อแยกออกเผยให้เห็นแผ่นอกขาวเนียน เขาแยกขาออกเล็กน้อย เขย่งเท้าขึ้นพลางแอ่นร่องรักไปข้างหน้าอย่างเชิญชวน เว่ยซิ่งหลินย่อตัวลงเล็กน้อย กุมบั้นท้ายนุ่มไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง เล็งแก่นกายแกร่งไปที่ช่องทางรัก
สือหลันใช้มือขวาช่วยประคองแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินจ่อเข้ากับรอยแยกของตน
"เอาเลย... กระแทกเข้ามา!" เขาเอ่ยพลางกุมแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินถูไถส่วนหัวขึ้นลงตรงปากทางรักสองสามครั้ง
เว่ยซิ่งหลินโถมตัวไปข้างหน้า ส่งแท่งเนื้อร้อนผ่าวแทรกซึมเข้าไปในกายเขา เนื่องจากทั้งคู่ยืนประจันหน้ากัน กางเกงก็ดึงลงได้ไม่สุด และขาไม่อาจแยกกว้างได้มากนัก การรุกรานจึงทำได้ไม่สะดวกนัก แก่นกายจึงเข้าไปได้เพียงครึ่งทางเท่านั้น แต่โชคดีที่ร่องรักนั้นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวาน ทำให้การขยับเข้าออกเป็นไปอย่างลื่นไหล
"เป็นไง? ถูกเอาท่านี้สบายดีไหม?" เว่ยซิ่งหลินถามพลางโยกสะโพกเข้าใส่
"การเอาแบบนี้... รู้สึกดีจริงๆ..." สือหลันตอบเสียงหอบพลางสวนสะโพกรับอย่างบ้าคลั่ง
"คนพวกนั้นจะเห็นเราไหม?" แม้จะกำลังเสียวซ่าน สือหลันก็ยังไม่วายพะวงถึงคนที่อยู่แถวนั้น
"วางใจเถอะ พวกเขาไปกันหมดแล้ว" เว่ยซิ่งหลินปลอบพลางขยับจังหวะต่อไปไม่หยุด
"แต่ว่า... มันตื้นไปหน่อย... แถมยังเมื่อยด้วย..."
หลังจากกระแทกกระทั้นในท่านี้อยู่พักหนึ่ง สือหลันรู้สึกเหมือนยังไม่หนำใจ
"หันหลังไปสิ เกาะต้นไม้ไว้แล้วโก่งก้นขึ้น ข้าจะเอาท่านจากข้างหลัง ท่านี้ข้าจะมุดเข้าไปได้ลึกกว่าเดิม" เว่ยซิ่งหลินเอ่ยพลางถอนแก่นกายออกและตบบั้นท้ายสือหลันเบาๆ
เมื่อได้ยินดังนั้น สือหลันจึงหันหลังกลับ โน้มตัวลงใช้มือทั้งสองเกาะลำต้นไม้ไว้แน่นพลางโก่งบั้นท้ายขึ้นสูง เว่ยซิ่งหลินสอดใส่แก่นกายเข้าไปในร่องรักจากทางด้านหลัง เขากุมบั้นท้ายแน่นด้วยมือทั้งสองข้างแล้วระดมกระแทกอย่างหนักหน่วงและรวดเร็ว ทุกจังหวะพุ่งทะลวงลึกเข้าไปในกายสือหลันยิ่งกว่าเดิม
อย่างไรเสียพวกเขาก็อยู่ใกล้ทุ่งนา หากมีใครผ่านมาเห็นเข้าคงเป็นเรื่องน่าอับอาย
"อืม... ดีเหลือเกิน... ข้าทนไม่ไหวแล้ว... แรงอีก... อื้ม..." เพียงครู่เดียว สือหลันก็รู้สึกเหมือนใกล้จะถึงจุดสุดยอด อาจเป็นเพราะแรงกระตุ้นที่มากเกินไปทำให้เขาเสร็จสมอย่างรวดเร็ว แต่เขาไม่กล้าร้องออกมาดังๆ จึงได้แต่ครางฮือในลำคอเบาๆ
"ข้าจะ... ออกแล้ว..."
ความหวาดกลัวว่าจะถูกใครเห็นทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นจนตัวเกร็ง และความสุขสมที่ได้รับก็รุนแรงอย่างเหลือเชื่อ เมื่อเห็นสือหลันถึงจุดยอด เว่ยซิ่งหลินก็กลั้นไว้ไม่ไหวอีกต่อไป เขากระแทกสะโพกเข้าใส่อย่างป่าเถื่อนนับสิบครั้ง โดยไม่สนว่าเสียงเนื้อกระทบกันจะดังไปเข้าหูใครหรือไม่
"อ๊า... จะออกแล้ว..."
ในวินาทีที่ความเสียวซ่านถึงขีดสุด เว่ยซิ่งหลินชักแก่นกายออกจากร่องรักแล้วจ่อไปที่บั้นท้าย ใช้มือขวารูดรั้งอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง น้ำเชื้อสีขาวขุ่นฉีดพ่นออกมาจากส่วนหัว พุ่งเข้าใส่หว่างกลางร่องทวารและร่องรักของสือหลันจนเลอะเทอะไปหมด
จากนั้นสือหลันก็ค่อยๆ แยกเรียวขาขาวออกทางเว่ยซิ่งหลิน บิดสะโพกไปมาอย่างเย้ายวน เผยส่วนที่น่าตื่นเต้นที่สุดของร่างกายเปลือยเปล่าให้เว่ยซิ่งหลินได้ชม เขาตั้งใจยกขาขึ้นวางบนขอบเตียง (ในจินตนาการหรือกลับมาที่เตียงแล้ว) จ่อร่องรักไปทางเว่ยซิ่งหลินแล้วเอ่ยว่า "พี่รอง ข้าอยากได้อีก"
แล้วเขาก็ขยับเข้าไปนั่งในอ้อมแขนของเว่ยซิ่งหลิน บดเบียดทรวงอกเข้ากับแผงอกหนา และถูไถร่องรักเข้ากับเป้ากางเกงของอีกฝ่ายอย่างยั่วยวน
เว่ยซิ่งหลินรู้สึกได้ว่าแก่นกายของเขาค่อยๆ แข็งขึงขึ้น สือหลันเองก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงนั้น เขาจึงเงยหน้าขึ้นมองด้วยดวงตาที่ฉ่ำวาวพลางเอ่ยว่า "พี่รอง แก่นกายของท่านแข็งแล้วนะ มาเอาข้าสิ!"
พูดจบ สือหลันก็โอบกอดเว่ยซิ่งหลินไว้แล้วโน้มตัวลงจูบเขา
ในขณะที่เว่ยซิ่งหลินจูบริมฝีปากของสือหลัน เขาก็บดเบียดแผงอกเข้ากับทรวงอกที่เต่งตึงของอีกฝ่าย สิ่งนี้ทำให้เว่ยซิ่งหลินรู้สึกเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูก แก่นกายของเขาดีดเด้งอยู่ระหว่างต้นขาของสือหลันอย่างควบคุมไม่ได้ และเส้นขนใต้หน้าท้องที่เสียดสีกับหน้าท้องของสือหลันก็ทำให้เขารู้สึกคันยุบยิบจนยากจะต้านทาน
มือของเว่ยซิ่งหลินลูบไล้ไปตามบั้นท้ายกลมมน เลื่อนผ่านเอวคอดกิ่ว และมาหยุดลงที่ทรวงอก ยอดอกของสือหลันนั้นแข็งเป็นไตและให้สัมผัสที่เพลิดเพลินมือ ภายใต้การปรนเปรอของเว่ยซิ่งหลิน ยอดอกทั้งสองข้างของสือหลันก็ยิ่งแข็งชันขึ้น
เว่ยซิ่งหลินปล่อยให้อีกฝ่ายจูบพรมไปทั่วหน้าอกราวกับไก่จิกข้าว เขาพลิกตัวขึ้นมาคุกเข่าทับบนร่างสือหลัน บดถูหน้าอกเข้ากับยอดอกของอีกฝ่าย ร่างกายของสือหลันส่งคลื่นแห่งอารมณ์ใคร่มาสู่เว่ยซิ่งหลินอย่างต่อเนื่อง
เว่ยซิ่งหลินมองเห็นสือหลันหลับตาพริ้ม ริมฝีปากเผยอออกเล็กน้อยขณะหอบหายใจแผ่วเบา ลิ้นเล็กๆ ขยับไปมาในปาก เป็นสัญญาณบ่งบอกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นตามมา เขาโน้มศีรษะลงไปอีกครั้ง ประกบริมฝีปากเข้ากับปากของสือหลันอย่างแม่นยำ เขาแทรกเรียวลิ้นเข้าไปอย่างรุกราน ราวกับงูที่เลื้อยเข้าไปพัวพันและดูดดึงลิ้นของอีกฝ่าย
สือหลันส่งเสียงครางแผ่วออกมาทางจมูก ร่างกายของเขาบิดเร่าอยู่ใต้ร่างเว่ยซิ่งหลินราวกับงู เขาโอบกอดอีกฝ่ายไว้แน่น มือลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลัง
ครู่ต่อมา มือของเขาก็เลื่อนลงไปยังร่างกายส่วนล่างของเว่ยซิ่งหลิน กุมแก่นกายไว้แน่นและเริ่มรูดรั้งขึ้นลงเบาๆ เว่ยซิ่งหลินรู้สึกว่าแก่นกายของเขาขยายใหญ่และแข็งขึ้นภายใต้การปรนเปรอของสือหลัน ส่วนหัวบวมเบ่งราวกับจะปริแตก ลมหายใจที่หนักหน่วงเริ่มถี่กระชั้น ร่างกายที่เต็มไปด้วยพลังหนุ่มแทบจะระเบิดออกมาจากการหยอกเย้าอันนุ่มนวลนั้น
สือหลันสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของเว่ยซิ่งหลินจากการกระตุกของแก่นกาย เขาปล่อยมือและปรับท่าทางของตนเอง ยกเข่าขึ้นเล็กน้อยและแยกขาออกกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ จากนั้นเขาก็จับแก่นกายที่แข็งชันนั้นถูไถไปมาระหว่างง่ามขาของเว่ยซิ่งหลินราวกับไม้กวาด
จนกระทั่งแก่นกายแข็งจนแทบขยับด้วยมือไม่ได้ สือหลันจึงกระซิบว่า "เข้ามาสิ!"
เว่ยซิ่งหลินรีบยันตัวขึ้นคุกเข่าระหว่างขาของเขา แก่นกายที่ชูชันกระแทกสะเปะสะปะเข้ากับร่องรักราวกับม้าป่า สือหลันจึงช่วยจับแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินแล้วค่อยๆ ดันเข้าหาจุดลี้ลับตรงโคนขา ส่วนหัวของแก่นกายสัมผัสกับเนื้อนุ่มที่อุ่นจัด สือหลันประคองมันไว้ให้หยุดนิ่งตรงจุดที่อบอุ่นนั้น
เว่ยซิ่งหลินรู้สึกว่ามันจ่ออยู่ที่ปากทางที่เปียกชื้นและลื่นไถล มือของสือหลันค่อยๆ กดแก่นกายเข้าสู่ร่างกาย และแท่งเนื้อที่แข็งขึงก็สไลด์เข้าไปในช่องทางอย่างราบรื่น สือหลันปล่อยมือ หลับตาลงและหอบหายใจแผ่วเบาราวกับกำลังรอคอย
เว่ยซิ่งหลินโยกสะโพกไปข้างหน้า ส่วนหัวและแก่นกายเกือบทั้งหมดแทรกผ่านเข้าไปในโพรงเนื้อที่อบอุ่น เขากระแทกอีกครั้ง ส่งความยาวทั้งหมดเข้าไปในร่างกายของสือหลัน คลื่นแห่งความสุขสมสาดซัดเข้าหาชื่อหลันทันที
"อึก... อา..." สือหลันครางออกมาด้วยความผ่อนคลาย
เว่ยซิ่งหลินหอบหายใจถี่ มือลูบไล้ไปตามบั้นท้ายของสือหลัน เขาปล่อยให้แก่นกายแช่นิ่งอยู่ในร่องรัก หมอบทับอยู่บนร่างของอีกฝ่ายโดยไม่ขยับเขยื้อน
สือหลันลืมตาขึ้นมองเว่ยซิ่งหลินด้วยแววตาอ่อนหวานพลางยิ้ม "พี่รอง ขยับสิ! เอาข้าเลย! ร่องรักของข้าคันจะแย่อยู่แล้ว!"
"ขยับเลยสิ! ข้าอยากเห็นว่าท่านจะมีลูกเล่นสักแค่ไหน!"
สือหลันหัวเราะเบาๆ เลื่อนมือไปจับสะโพกของเว่ยซิ่งหลิน เขาใช้มือทั้งสองยกกายอีกฝ่ายขึ้น ดึงแก่นกายแข็งออกจากร่องรัก ก่อนที่มันจะหลุดออกหมด เขาก็ใช้มือรั้งสะโพกของเว่ยซิ่งหลินกลับเข้าหาอกของตน
เว่ยซิ่งหลินยันกายขึ้นและค่อยๆ ถอนตัวออก ปล่อยให้แก่นกายหลุดออกมาครึ่งหนึ่งก่อนจะกระแทกกลับเข้าไปจนสุดโคน ร่องรักของสือหลันราวกับคีมเนื้อที่ทรงพลัง บีบรัดแก่นกายของเขาไว้แน่น
เว่ยซิ่งหลินปล่อยให้แก่นกายรูดเข้าออกสองสามครั้ง จากนั้นเขาก็โน้มตัวลงและเริ่มขยับจังหวะอย่างรวดเร็ว ความซ่านสวาทจากการเสียดสีของจุดซ่อนเร้นสาดซัดไปทั่วร่างของสือหลันราวกับน้ำหลาก
ร่างขาวผ่องของสือหลันสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่ต่อเนื่องของเว่ยซิ่งหลิน เขาจิกมือลงบนบั้นท้ายของเว่ยซิ่งหลินแน่น จากจังหวะการเกร็งและคลายนิ้วที่บีบเฟ้นบั้นท้ายนั้น เว่ยซิ่งหลินสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเองก็มีความสุขอย่างล้นพ้นในขณะนี้
ร่างกายของสือหลันกระตุกรุนแรงภายใต้แรงกระแทกของเว่ยซิ่งหลิน เว่ยซิ่งหลินเองก็มัวเมาไปกับช่องทางที่เปียกชื้น ร้อนผ่าว และคับแคบ แก่นกายแกร่งปักลึกขึ้นเรื่อยๆ ในทุกจังหวะ
ลึกๆ ในใจ เว่ยซิ่งหลินมีความปรารถนาที่จะสยบสือหลันด้วยแก่นกายของเขา จังหวะการรุกรานที่รวดเร็วและต่อเนื่องช่วยโหมกระพือความต้องการที่จะเป็นผู้พิชิต เว่ยซิ่งหลินต้องการให้สือหลันอ่อนระทวยลงภายใต้การจู่โจมที่ดุดันของเขา
เว่ยซิ่งหลินใช้มือโอบกอดบ่าของสือหลันไว้ กดหน้าอกแนบชิดกับอกของอีกฝ่ายพลางโหมสะโพกขึ้นลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระแทกกระทั้นแก่นกายใต้ร่างให้จมลึกเข้าไปเรื่อยๆ แรงกระแทกที่หนักหน่วงต่อเนื่องยาวนานทำให้เสียงเนื้อหน้าท้องกระทบกันดังกลบทั้งเสียงครางของสือหลันและเสียงหอบหายใจของเว่ยซิ่งหลินจนสิ้น
ร่องรักของสือหลันตอดรัดไม่หยุดหย่อน น้ำหวานอุ่นร้อนพุ่งทะลักออกมาจากส่วนลึกช่วยให้จังหวะการสอดใส่ของเว่ยซิ่งหลินลื่นไหลยิ่งขึ้น ทุกการขยับเต็มไปด้วยความชุ่มฉ่ำ และทุกการบีบรัดของผนังเนื้อก็นำพาความเสียวซ่านมาสู่เว่ยซิ่งหลินอย่างรุนแรง
"อื้ม... ร่องรักของข้าคันไปหมดแล้วเพราะท่านเอาแต่กระแทกเข้ามา..." สือหลันที่กำลังเคลิบเคลิ้มถึงขีดสุดเอ่ยถ้อยคำหยาบโลนออกมา "พี่รอง... ท่านเอาข้าแรงเหลือเกินแต่มันช่างสบายนัก... ข้า... ข้าอยากให้ท่านกระแทกข้าหนักๆ..."
เสียงครางที่แหบพร่าและออดอ้อนของสือหลันกระตุ้นโสตประสาทของเว่ยซิ่งหลินอย่างหนัก เว่ยซิ่งหลินหลงใหลและเสพติดความพึงพอใจทางอารมณ์ที่รุนแรงนี้ ร่างกายของสือหลันสั่นสะท้านราวกับกวางน้อยที่ตื่นตระหนก โยกคลอนไปตามแรงส่งของเว่ยซิ่งหลิน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสุขสม บ่งบอกถึงความหฤหรรษ์จากการร่วมรักครั้งนี้อย่างชัดเจน
หลังจากเว่ยซิ่งหลินตักตวงความสุขอยู่พักใหญ่ สือหลันก็พลันกอดบั้นท้ายของเว่ยซิ่งหลินไว้แน่นพลางแอ่นสะโพกสวนขึ้นไป เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะรับแรงกระแทกจากแก่นกาย ร่องรักบีบรัดเป็นระลอก เสียงครางดังระงมขึ้นเรื่อยๆ ก่อนที่น้ำรักอุ่นจัดระลอกใหญ่จะพุ่งออกมาจากส่วนลึกชโลมส่วนหัวของแก่นกายจนร้อนผ่าว สือหลันผ่อนลมหายใจยาว ใบหน้าพริ้มเพราเต็มไปด้วยความเปี่ยมสุข
เมื่อสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่พุ่งพล่านของสือหลัน เว่ยซิ่งหลินก็กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นพลางโหมกระแทกแก่นกายอย่างรุนแรง ส่งให้สือหลันเข้าสู่ห้วงแห่งความเคลิบเคลิ้มจนต้องหวีดร้องออกมา "อื้ม... ข้าทนไม่ไหวแล้ว... ท่านจะเอาข้าให้ตายเลยหรือ... อา..."
ร่องรักของสือหลันเริ่มชาหนึบจากการถูกกระแทกซ้ำๆ เสียงของเขาเริ่มขาดช่วงเป็นห้วงๆ เขาเอาแต่ร้องตะโกนว่า "เร็วอีก... เร็วขึ้นอีก... ข้าต้องการท่าน... อีกครั้งนะ... เอาช่องทางของข้าเลย..."
สือหลันผลักเว่ยซิ่งหลินออกให้นั่งลงบนเตียง เขาเอื้อมมือไปกุมแก่นกายระหว่างขาของเว่ยซิ่งหลินแล้วก้มลงครอบครองมันด้วยปากอย่างไม่ลดละ เขาดูดดึงแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินอย่างแรงพลางส่งเสียงครางอู้อี้ในลำคอ เว่ยซิ่งหลินครางด้วยความเสียวซ่าน มือบีบเค้นยอดอกของสือหลันอย่างหนักหน่วงเพื่อรอคอยจังหวะต่อไป
สือหลันใช้ปากปรนเปรอแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินจนมันแข็งชันและเต้นตุบ เขาชักนำด้วยปากนับร้อยครั้งจนมันแข็งขึงถึงที่สุด จากนั้นเขาปล่อยแก่นกายออกแล้วให้เว่ยซิ่งหลินนอนราบลงบนเตียง โดยที่ส่วนหัวของแก่นกายชี้ชันขึ้นอย่างองอาจ
สือหลันแยกเรียวขาออกกว้างแล้วขึ้นคร่อมทับบนร่างของเว่ยซิ่งหลิน มือข้างหนึ่งจับแก่นกายแกร่งไว้ อีกข้างใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางแหวกปากทางรักสีชมพูอ่อนให้ตรงกับยอดแก่นกาย เขาค่อยๆ กดตัวลงช้าๆ ให้แก่นกายสอดใส่เข้ามาในร่องรักเพียงตื้นๆ เป็นการหยั่งเชิง
เว่ยซิ่งหลินรู้สึกได้ถึงส่วนหัวของแก่นกายที่กลับคืนสู่ห้วงอันอบอุ่นนั้นอีกครั้ง จังหวะการรุกล้ำเข้าออกช่างมอบความรู้สึกที่แสนสบายอย่างเหลือเชื่อ มือของสือหลันที่กุมแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินไว้ค่อยๆ เลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ เปิดทางให้แท่งเนื้อแกร่งแทรกซึมลึกเข้าไปในร่องรักทีละน้อย หลังจากนิ่งค้างอยู่ครู่หนึ่ง สือหลันก็ปล่อยมือออกแล้วใช้เข่ายันกายไว้ จากนั้นราวกับรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี เขาพลันกดกายทับนั่งลงบนแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินในคราวเดียว
แก่นกายของเว่ยซิ่งหลินเปรียบดั่งแท่งเหล็กที่จมลึกเข้าไปในร่องรักจนสุดโคน บั้นท้ายอวบอัดกดทับอยู่บนร่างของเว่ยซิ่งหลิน เว่ยซิ่งหลินสัมผัสได้ว่าแก่นกายของเขาพุ่งทะลวงลึกเข้าไปในกายอีกฝ่าย และในวินาทีนั้น เขาก็รู้สึกดีอย่างมหาศาล
สือหลันนั่งทับอยู่บนตัวเว่ยซิ่งหลินครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มโยกกายขึ้นลงอย่างโหยหา แก่นกายของเขาขยับเข้าออกร่องรักราวกับจุกยาง สะโพกฟาดกระทบกับร่างกายจนเกิดเสียงดังระรัวที่ทำให้หัวใจสั่นไหว สือหลันอยู่ในท่ากึ่งหมอบกึ่งยืน ขยับเขยื้อนอยู่บนเตียงพลางครางระงมและหวีดร้องออกมาอย่างไม่ปิดบัง "มันรู้สึกดีเหลือเกิน... แก่นกายใหญ่นัก... เป็นแก่นกายอันใหญ่ที่ข้าชอบที่สุดเลย..."
เสียงร้องอันหยาบโลนของสือหลันทำให้เลือดในกายเว่ยซิ่งหลินฉีดพล่านขึ้นสู่สมอง เขาเกี่ยวกระชับเอวบางไว้แน่น บดคลึงอย่างหนักหน่วงขณะขยับตามจังหวะ เว่ยซิ่งหลินสวนสะโพกขึ้นไปซ้ำๆ ส่งแท่งเนื้อเข้าออกร่องรักครั้งแล้วครั้งเล่า ในตอนนี้เว่ยซิ่งหลินปรารถนาจะกลืนกินสือหลันเข้าไปทั้งตัว และแก่นกายของเขาก็ต้องการจะรุกล้ำร่องรักของสือหลันให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้
สือหลันจมดิ่งอยู่ในกามารมณ์อย่างสมบูรณ์ แอ่นสะโพกขึ้นสูง ร่องรักโอบล้อมแก่นกายที่เคลื่อนไหวขึ้นลงอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจว่าตนเองจะหอบจนแทบขาดใจเพียงใด ร่างกายของเขาโชกไปด้วยเหงื่อ และเว่ยซิ่งหลินก็ได้ยินเสียงหอบหายใจอย่างคลุ้มคลั่งของเขา
จากนั้นเว่ยซิ่งหลินก็ถอนแก่นกายออกมาจากร่องรักของสือหลัน เขาพลิกตัวอีกฝ่าย และด้วยแรงกระแทกอันทรงพลัง เขาพลิกร่างสือหลันที่กำลังหมอบอยู่นั้นให้นอนหงายลง จากนั้นเขาก็แยกเรียวขาออกกว้างแล้วยกขึ้นสูง เล็งแก่นกายไปที่ร่องรักที่เปียกชุ่มแล้วแทงพรวดเข้าไปใหม่
"อื้ม... ข้าเหมือนจะได้ขึ้นสวรรค์จริงๆ... พี่รอง... ท่านเก่งเหลือเกิน..."
เสียงครางไม่เป็นภาษาของสือหลันเปรียบเหมือนสัญญาณเตือน เว่ยซิ่งหลินจึงระดมกระแทกเข้าสู่รูรักหนักขึ้น เปลี่ยนทิศทางบดเบียดไปทั่วทั้งซ้ายขวาบนล่าง "ข้าอั้นไม่อยู่แล้ว..."
น้ำรักอุ่นร้อนพุ่งกระฉูดออกมาจากส่วนลึกของร่องรักสือหลัน ในที่สุดเขาก็ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง ขณะที่ร่างกายของสือหลันสั่นกระตุก เว่ยซิ่งหลินรู้สึกว่าแก่นกายของเขาแทรกซึมเข้าไปถึงส่วนที่ลึกที่สุด เป็นความรู้สึกของการรุกรานที่สมบูรณ์แบบ เขายืดกายขึ้นตรง และด้วยแรงเกร็งกระตุก เขาก็ปลดปล่อยน้ำเชื้อข้นขาวทั้งหมดเข้าไปในร่องรักของสือหลัน
ชายหนุ่มทั้งสองไม่กล้าอ้อยอิ่งพลอดรักกันนานนัก รีบสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วเร่งเดินทางกลับบ้านทันที
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น