กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 10

บทที่ 10 รสสวาททางเบื้องหลัง ร่างกายที่บอบช้ำจากสองพี่น้อง

เมื่อเว่ยฉีกลับเข้ามาในห้องกลางดึก เขาเห็นสือหลันนอนเปลือยกายพาดอยู่บนเตียง ร่างกายที่เพิ่งผ่านการอาบน้ำมาชำระกายดูเป็นสีชมพูระเรื่อและเปล่งปลั่ง ช่างดูเย้ายวนใจยิ่งนัก!

เมื่อเห็นว่าเว่ยซิ่งหลินไม่ได้อยู่ในห้อง เว่ยฉีจึงปีนขึ้นไปบนเตียงแล้วนอนลงข้างๆ เขาใช้มือทั้งสองข้างลูบไล้บั้นท้ายกลมมนที่ยืดหยุ่น เขาออกแรงบีบเค้นสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและนุ่มมือ สัมผัสนั้นช่างวิเศษสุดจะบรรยาย!

เหนือร่องรักอวบอิ่มที่มองเห็นรำไรที่หว่างขา คือช่องทางรักเบื้องหลังของสือหลัน

เว่ยฉีลอบกลืนน้ำลาย เพื่อให้มองเห็นได้ชัดขึ้น เขาจึงใช้มือทั้งสองแยกบั้นท้ายของสือหลันออก ในที่สุดช่องทางหลังอันงดงามก็ปรากฏแก่สายตา รอยจีบเป็นวงแผ่ออกมาจากจุดศูนย์กลางและมีสีชมพูอ่อน เขาใช้นิ้วแตะมันแผ่วเบา สัมผัสได้ถึงความอ่อนไหวอย่างยิ่ง ช่องทางนั้นขดตัวเกร็งกระตุกทันที

"ท่านมาต่อจากพี่รองเลยนะ ขนาดข้าเมาจนหลับไปพวกท่านยังไม่ยอมให้ข้าพักเลย" สือหลันพึมพำบ่นเบาๆ

"แล้วซิ่งหลินล่ะ?"

"ข้าไม่รู้"

สือหลันเอ่ยพลางแอ่นบั้นท้ายจ่อหน้าเว่ยฉี ปลุกเร้าตัณหาของเขาให้ลุกโชนทันที เขาแหวกบั้นท้ายออกกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วค่อยๆ สอดนิ้วกลางเข้าไป เพียงแค่ข้อนิ้วแรกแทรกซึม ผนังภายในก็บีบรัดนิ้วเขาไว้แน่น เขาพยายามดันนิ้วเข้าไปจนสุดแรงจนกระทั่งนิ้วทั้งนิ้วหายลับเข้าไปข้างใน

เว่ยฉีชื่นชมร่างกายของสือหลันยิ่งนัก ช่างเป็นความงามที่แท้จริง แม้แต่ช่องทางหลังยังคับแน่นปานนี้! หลังจากหยุดพักครู่หนึ่ง เว่ยฉีก็เริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้าๆ ราวกับการร่วมรัก ผ่านไปราวสิบนาทีช่องทางหลังก็เริ่มปรับตัวได้จนร้อนระอุและอ่อนนุ่มลง ไม่คับแน่นเท่าตอนแรกอีกต่อไป เว่ยฉีโน้มศีรษะลงใช้ลิ้นตวัดเลียช่องทางหลังของสือหลันอย่างดูดดื่ม

เว่ยฉีขยับขึ้นไปซ้อนข้างหลังและจัดท่าทาง เขาจับสะโพกไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ใช้หัวแม่มือแหวกบั้นท้ายออก แล้วยกแก่นกายที่เปียกชุ่มขึ้นมาจ่อส่วนหัวที่ร้อนจัดเข้ากับปากทาง

ส่วนหัวที่ใหญ่เกือบเท่าไข่ไก่ดุนดันอยู่ที่ปากทางอยู่นานกว่าจะเข้าที่! ด้วยแรงส่งจากร่างกายส่วนล่าง ในที่สุดเขาก็กระแทกส่วนหัวเข้าไปในช่องทางหลังของสือหลันได้สำเร็จ!

ช่องทางนั้นขมิบรัดทันที และแก่นกายของเว่ยฉีก็ค่อยๆ คืบคลานลึกเข้าไปในลำไส้ใหญ่ ความรู้สึกที่ทั้งคับแน่นและร้อนระอุนั้นยากจะพรรณนา

ในช่วงแรกที่แทรกเข้าไปจะมีวงกล้ามเนื้อตรงปากทางที่ยากจะผ่าน แต่เมื่อส่วนหัวผ่านเข้าสู่ภายในได้แล้ว ก็ไร้ซึ่งแรงต้านและเปิดทางให้เขารุกรานได้อย่างอิสระ วงเนื้อตรงปากทางที่บีบรัดอย่างหนักทำให้แก่นกายของเขาแข็งขึงยิ่งขึ้นจนไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนตัวลงเลย ช่องทางหลังของสือหลันนั้นคับแน่นยิ่งกว่าร่องรักด้านหน้าเสียอีก ความร้อนระอุภายในโอบรัดแก่นกายเขาไว้จนเกือบจะทำให้เขาเสร็จสมอีกรอบ

เขาตั้งสติและออกแรงกระแทกเข้าไปจนสุดโคน ในที่สุดก็ถึงก้นบึ้ง ช่องทางหลังช่างลึกและแน่นเหลือเกิน! เว่ยฉีสูดลมหายใจลึก กุมบั้นท้ายขาวเนียนไว้แน่น แล้วเริ่มขยับโยกเข้าออกช้าๆ

เมื่อเห็นแก่นกายของตนมุดเข้ามุดออกทางเบื้องหลัง เว่ยฉีก็เอื้อมมือขวาไปบีบเค้นยอดอกที่แข็งเป็นไตของสือหลันเป็นการกระตุ้นไปพร้อมกัน เขาโหมจังหวะซ้ำแล้วซ้ำเล่า กระแทกกระทั้นเข้าสู่ช่องทางหลังของสือหลันไม่หยุด

สือหลันครางออกมาเบาๆ "อา... ข้าทนไม่ไหวแล้ว... ก้นข้าจะแตกแล้ว..."

แต่แรงกระแทกของเว่ยฉีกลับยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านมากขึ้น ช่องทางหลังที่ค่อนข้างแห้งทำให้การรุกรานเป็นไปอย่างยากลำบาก แต่เมื่อแรงเสียดสีเพิ่มขึ้น ส่วนหัวแก่นกายก็ทานทนต่อการกระตุ้นอันหนักหน่วงไม่ไหว เขาเข้าใกล้จุดสุดยอดอย่างรวดเร็ว

แก่นกายใหญ่ระดมกระแทกนับร้อยครั้งภายในช่องทางที่แคบและร้อนจัด และครั้งนี้เขาใกล้จะปลดปล่อยเต็มที! เว่ยฉีเผลอตัวกระชากเส้นผมยาวของสือหลันไปข้างหลังพลางกดแท่งเนื้อจมลึกเข้าไปในช่องทางหลัง ส่วนหัวเกร็งกระตุกและขยายตัว ก่อนที่รูเปิดจะฉีดพ่นน้ำเชื้ออุ่นร้อนปริมาณมหาศาลเข้าไปในลำไส้ใหญ่ ทุกหยาดหยดถูกพ่นเข้าไปภายในนั้นจนหมดสิ้น

เมื่อรู้สึกว่าแก่นกายเริ่มอ่อนตัวลง เขาจึงค่อยๆ ถอนมันออกมา บั้นท้ายที่สั่นระริกและแดงก่ำจากการถูกรุกรานปรากฏแก่สายตา โชคดีที่มันไม่ถึงกับฉีกขาด รูรักที่แดงและบวมเต่งไม่อาจหุบลงได้ทันทีจนมองเห็นเป็นรูกลวงสีเข้ม และน้ำสีขาวบริสุทธิ์ก็ค่อยๆ ไหลซึมออกมาอย่างช้าๆ

ก่อนที่เว่ยฉีจะทันได้พัก สือหลันก็คว้าแก่นกายที่ยังปวดหนึบของเขาไว้แล้วเริ่มรูดรั้งช้าๆ จนเว่ยฉีแทบจะหายใจไม่ออก สือหลันกุมโคนแก่นกายไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง ขณะที่อีกข้างหยอกล้อกับถุงสวรรค์อย่างคล่องแคล่ว ร่างกายของเว่ยฉีอ่อนระทวยไปหมด แต่แก่นกายกลับแข็งชันขึ้นมาใหม่ภายใต้การชักนำนั้น จนถึงกับรู้สึกเจ็บแปลบจากการแข็งตัว

เมื่อลิ้นของสือหลันตวัดพันรอบส่วนหัว ความรู้สึกตื่นเต้นปนเจ็บปวดก็พุ่งพล่านใส่เขาจนบอกไม่ถูกว่ามันคือความสุขหรือความทุกข์กันแน่ สือหลันปีนขึ้นมานั่งทับเว่ยฉี ปล่อยให้แก่นกายแทรกซึมเข้าไปในกายแล้วโยกย้ายอย่างเร่าร้อน คราวนี้แก่นกายของเขาไม่ได้มีเพียงความเสียวซ่าน แต่ยังเต็มไปด้วยคลื่นแห่งความเจ็บปวดจากการถูกใช้งานอย่างหนัก

"อะไรกัน? นี่ยังไม่พออีกหรือ?"

เว่ยฉีขบกัดและข่วนร่างกายของเขาอย่างแรง เขาบดเคี้ยวรอยรักบนยอดอกจนสือหลันต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

เว่ยฉีในยามนี้สลัดทิ้งซึ้งความอ่อนโยนจนหมดสิ้น เขาแยกเรียวขาที่หนีบแน่นของอีกฝ่ายออกกว้าง แล้วกระแทกแก่นกายเข้าใส่อย่างบ้าคลั่ง ใช้แท่งเนื้อแกร่งบดขยี้เนื้อนุ่มส่วนที่อ่อนไหวที่สุด และใช้ถุงสวรรค์กระแทกกระทั้นเข้าหาจุดลี้ลับอย่างหนักหน่วง

แก่นกายที่แข็งขึงแหวกกลีบเนื้อที่เปียกชุ่มแล้วพุ่งเข้าสู่ร่องรักอย่างไร้การเหนี่ยวรั้ง สัมผัสยามที่แท่งเนื้อสอดแทรกเข้าไปนั้นช่างลื่นไหลและแฝงไปด้วยแรงบีบคั้นราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นกุมไว้แน่นในอ้อมกอดอันอุ่นจัด

แท่งเนื้อที่ชูชันบดเบียดอยู่ระหว่างโคนขาที่ถูกกดทับ เมื่อส่วนหัวถูกหนีบแน่น เว่ยฉีก็ยิ่งบีบเค้นบั้นท้ายนุ่มนิ่มนั้นแรงขึ้น กดเน้นจุดสงวนให้แนบชิดยิ่งกว่าเดิม เขาใช้มือกดสะโพกสือหลันไว้พลางบดถูผิวเนื้ออ่อนตรงต้นขาเข้ากับถุงสวรรค์ของตน

"อา... เจ็บ... ไม่นะ... อย่า..."

เสียงร้องของเขาเริ่มแหลมสูงขึ้น จนยากจะแยกออกว่าเป็นเสียงแห่งความสุขสมหรือเสียงวิงวอนด้วยความเจ็บปวดกันแน่

เว่ยฉีกระแทกกระทั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายส่วนล่างของสือหลันแทบจะแยกไม่ออกระหว่างความเสียวซ่านหรือความเจ็บปวดที่แสนสาหัส เว่ยฉีในตอนนี้นึกเพียงสิ่งเดียวคือการโหมเอาชนะคนใต้ร่างให้หนักที่สุด

"ไม่! ข้าไม่เอาแล้ว!"

เว่ยฉีรวบมือของเขาไว้เพื่อไม่ให้ขยับหนี เขาแหกขาของสือหลันออกกว้างจนกล้ามเนื้อต้นขาตึงเขม็ง แล้วระดมแทงแก่นกายเข้าสู่รูรักอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม บดเบียดส่วนหัวเข้ากับกลีบเนื้ออย่างป่าเถื่อน

เสียงร้องไห้ของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเสียงคร่ำครวญ

"ข้า... ข้าไม่ไหวแล้ว... มันเจ็บ... อา... ข้าทนไม่ไหวแล้ว... ปล่อยข้าไปเถอะ!"

เว่ยฉิลืมตาขึ้นลอบมองใบหน้าของเขา ท่าทางที่ดูเหมือนเจ็บปวดเมื่อครู่ดูจะเลือนหายไปนานแล้ว แต่กลับกลายเป็นว่าสือหลันกำลังดูดนิ้วของตนเองอย่างเคลิบเคลิ้ม

"อา... ข้าไม่อยากเล่นแล้ว... อย่าใส่เข้ามาอีกเลย... มันเจ็บเหลือเกิน"

"อื้ม... ฮื่อ... เร็วอีก... ช้าลงหน่อย... อา... แรงขึ้น... ช้าลง... อา... ลึกกว่านี้..."

"อึก... ข้าต้องการให้ท่านออกแรงอีกหน่อย... กระแทกร่องรักข้าให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ไปเลย... อา..."

เมื่อได้ยินเสียงเรียกร้อง เว่ยฉีก็ยิ่งโหมแรงกระแทกหนักขึ้น "เสี่ยวหลัน ท่านพูดจาเลอะเทอะใหญ่แล้ว"

"อื้ม... อา... แรงอีก... เอาข้าให้ตายไปเลย... อื้ม..."

"ข้าอั้นไม่ไหวแล้ว... มันรู้สึกดีเหลือเกิน... ข้าจะออกแล้ว... กระแทกข้าแรงๆ... เอาข้าแรงๆ..."

เขาหวีดร้องและครางกระเส่าพลางแอ่นสะโพกสวนรับจังหวะ

เว่ยฉีกระแทกแก่นกายเข้าสู่ร่องรักของสือหลันอีกครั้ง เสียงครางอย่างมีความสุขของอีกฝ่ายยิ่งกระพือไฟราคะในตัวเว่ยฉีให้ลุกโชน เขาซอยแท่งเนื้ออย่างดุดันจนสือหลันร้องลั่นไม่หยุด จนกระทั่งแก่นกายของเขากระตุกเกร็ง

"ถึงจุดยอดอีกครั้งนะ มาทำไปพร้อมกันเถอะ"

สิ้นคำนั้น เว่ยซิ่งหลิน (ต้นฉบับระบุชื่อซิ่งหลิน) ก็โหมจังหวะถี่กระชั้น ปลดปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปในร่องรักของสือหลันจนหมดสิ้นก่อนจะหยุดนิ่งลง