กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 9

บทที่ 9 ความมึนเมาและการรุกราน ปล่อยอารมณ์ให้เตลิดไปกับห้วงแห่งกามารมณ์

วันเวลาล่วงเลยผ่านไปเพียงชั่วพริบตา ก็เข้าสู่ช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์

เว่ยฉีขุดไหเหล้าที่ฝังไว้ใต้ต้นไม้ในลานบ้านออกมา ทั้งสามคนนั่งล้อมวงดื่มด่ำและพูดคุยกันอย่างสำราญใจ สือหลันนั้นไม่ใช่คนคอแข็ง เพียงแค่จิบไปได้สองสามคำ เขาก็เริ่มประคองสติไม่อยู่และผล็อยหลับไปบนเตียงคัง

ขณะนั้นเอง วัวของท่านตาเว่ยในหมู่บ้านเกิดหายไป เว่ยฉีจึงต้องออกไปช่วยตามหา ทิ้งให้เว่ยซิ่งหลินอยู่โยนเฝ้าสือหลันเพียงลำพังที่บ้าน

เว่ยซิ่งหลินจ้องมองใบหน้ายามหลับใหลของสือหลันด้วยใจที่เตลิด เขาเอื้อมมือไปบีบยอดอกอวบหยุ่นอย่างย่ามใจ สือหลันยังคงนอนนิ่ง มีเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาด้วยความเมามาย ใบหน้าของเขาแดงซ่าน ริมฝีปากสีสดเผยอออกเล็กน้อย

เว่ยซิ่งหลินเปลื้องผ้าออกขณะก้าวเข้าไปหา เขาแทบรอไม่ไหวที่จะโถมกายทับร่างที่นอนอยู่บนเตียง แล้วค่อยๆ เลิกชายเสื้อของสือหลันขึ้น ยอดอกสีชมพูคู่สวยปรากฏแก่สายตาทันที มันช่างงดงามเหลือเกิน! ยอดอกนั้นสั่นระริกอยู่บนทรวงอก และเริ่มแข็งชันขึ้นช้าๆ จากฤทธิ์ของสุรา

เว่ยซิ่งหลินลูบไล้ยอดอกของสือหลันด้วยมือทั้งสองข้าง มันช่างนุ่มนวล ลื่นละมุน และยืดหยุ่น เขาออกแรงบีบเค้นจนมันกลายเป็นสีแดงระเรื่อ ก่อนจะก้มลงใช้ปากงับยอดอกข้างหนึ่งแล้วดูดดึงอย่างหนักหน่วงราวกับทารกที่กระหายน้ำนม

มือข้างหนึ่งของเขาสอดเข้าไปใต้ร่างสือหลัน ลูบไล้ไปตามต้นขาแล้วค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นไปยังจุดที่อ่อนไหวที่สุด สัมผัสหยอกเย้าผ่านเนื้อผ้าชั้นในอย่างแผ่วเบา เว่ยซิ่งหลินรีบถอดกางเกงของตนออก ปลดปล่อยแก่นกายที่อึดอัดออกมา

ร่างกายส่วนล่างของสือหลันนั้นสะอาดสะอ้านไร้ซึ่งเส้นขน แก่นกายเล็กๆ ของเขานอนสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า เผยให้เห็นร่องเนื้ออวบอูมเลือนลางดูยั่วยวนและลามกอย่างยิ่ง เว่ยซิ่งหลินค่อยๆ ดึงกางเกงของสือหลันลง เผยให้เห็นกลีบเนื้อหนาสีชมพูที่ปิดสนิทอยู่ท่ามกลางง่ามขาขาวโพลน

มือของเว่ยซิ่งหลินลูบไล้ผ่านผิวนวลไปสัมผัสกับกลีบเนื้ออวบหนาที่ทั้งนุ่มและชุ่มชื้น เขาจับเรียวขาข้างหนึ่งของสือหลันพาดบ่าพลางลูบไล้ต้นขาเนียนละเอียด ในขณะที่ใช้มือจับแก่นกายใหญ่จ่อเข้ากับกลีบเนื้อนุ่ม

"เสี่ยวหลัน ข้าจะเข้าไปแล้วนะ!" เว่ยซิ่งหลินโถมตัวกระแทกเข้าไปแรงๆ จนแก่นกายมุดหายเข้าไปเกือบหมด สือหลันที่กำลังสลึมสลือเผลอหนีบขาเข้าหากัน คิ้วเรียวขมวดมุ่นพร้อมเสียงครางเบาๆ ในลำคอ

มันช่างคับแน่นเหลือเกิน! เว่ยซิ่งหลินสัมผัสได้ว่าแก่นกายของเขาถูกร่องรักของสือหลันบีบรัดไว้แน่น เขาขยับโยกเข้าออกอยู่สองสามครั้งจนกระทั่งส่งความหนาใหญ่เข้าไปได้จนสุดโคน คิ้วของสือหลันยิ่งขมวดมุ่นพร้อมเสียงครางหวานหู ร่างกายสั่นสะท้านน้อยๆ

ขาซ้ายของสือหลันถูกยกค้างไว้บนบ่าของเว่ยซิ่งหลิน ส่วนขาขวาพาดงออยู่บนหน้าอก แก่นกายเบื้องหน้าสั่นระริกตามจังหวะกระแทกกระทั้นของเว่ยซิ่งหลิน

กลีบเนื้ออวบอิ่มสีชมพูทั้งสองถูกปลิ้นออกตามแรงดึงของแก่นกายเว่ยซิ่งหลินในยามที่ถอดถอนออกมา แก่นกายหนาใหญ่ขยับรุกรานเข้าออกร่องรักของสือหลันจนเกิดเสียงชื้นแฉะดัง "แจ๊ะ... แจ๊ะ..."

สือหลันที่ยังคงอยู่ในห้วงนิทราสั่นสะท้านน้อยๆ และครางออกมาแผ่วเบา เว่ยซิ่งหลินพลิกตัวลงมาทาบทับสือหลันอย่างนุ่มนวล มือทั้งสองข้างยันเข่าของอีกฝ่ายไว้พลางแยกเรียวขาออกกว้าง จากนั้นเขาใช้หมอนสอดรองใต้เอวของสือหลัน ส่งผลให้ร่องรักที่เปียกชื้นยกเชิดขึ้น กลีบเนื้อสีแดงก่ำเผยอแยกออกเล็กน้อย เว่ยซิ่งหลินจึงจ่อแก่นกายแกร่งเข้าไประหว่างนั้นแล้วกระแทกเข้าไปอีกครั้ง

สือหลันเริ่มได้สติเกือบเต็มที่ในตอนนี้ และสัมผัสที่ได้รับก็แจ่มชัดยิ่งขึ้น เมื่อเขาถูกกระแทกเข้าไปอีกครั้ง บั้นท้ายของเขาก็ยกขึ้นรับโดยอัตโนมัติ ท่วงท่านี้เปิดทางให้แก่นกายหนาของเว่ยซิ่งหลินแทรกซึมเข้าไปได้ลึกจนถึงก้นบึ้ง โอบล้อมตัวเองไว้ในร่องเนื้อนุ่มอย่างสมบูรณ์

เว่ยซิ่งหลินรู้ว่าสือหลันกำลังจะตื่นเขาจึงไม่รีบร้อน เขาค่อยๆ เปลื้องเสื้อผ้าที่เหลือติดกายของสือหลันออกจนหมด แล้วยกขาข้างหนึ่งของอีกฝ่ายพาดบ่าพลางค่อยๆ รูดรั้งแก่นกายเข้าออกในร่องรักอย่างช้าๆ สือหลันกำลังค่อยๆ ฟื้นคืนสติ กิจกรรมรักอันรุ่มร้อน เสียงครางรัญจวนใจ และเสียงหวีดร้องแห่งความสุขสมทำให้เขารู้สึกราวกับตกอยู่ในความฝัน

ยามที่เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น เขายังคงจมดิ่งอยู่ในคลื่นแห่งความเสียวซ่าน สัมผัสได้ถึงแรงเสียดสีและการกระแทกกระทั้นที่ยากจะลืมเลือน

"อืม... ฮื่อ..." สือหลันครางแผ่วเบาพลางบิดเอวบางไปมา

ทันใดนั้นเอง! สือหลันรู้สึกถึงบางสิ่งที่หนา แข็ง และร้อนผ่าวที่กำลังเต้นตุบอยู่ในร่างกายส่วนล่างของเขา เขาเปิดเปลือกตาขึ้น และสิ่งที่สบสายตาก็คือใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเว่ยซิ่งหลินที่อยู่ระหว่างเรียวขาขาวโพลนของเขา ทั้งคู่ต่างเปลือยกายล่อนจ้อน และแก่นกายหนาของเว่ยซิ่งหลินยังคงฝังลึกอยู่ในร่างของเขา

"พี่รอง!"

"ไง เสี่ยวหลัน ท่านตื่นแล้วรึ" เว่ยซิ่งหลินลูบไล้ใบหน้าของสือหลันอย่างรักใคร่

"พี่รอง ท่านฉวยโอกาสตอนข้าเมา!" สือหลันทำปากยื่น

"ก็ใครใช้ให้ท่านน่ารักขนาดนี้แม้แต่ยามเมาเล่า?"

เว่ยซิ่งหลินจูบที่แก้มของเขา ก่อนจะกุมยอดอกของสือหลันที่ดูราวกับผลท้อสุกงอมพลางนวดเฟ้นและบีบเค้น เขาโน้มศีรษะลงใช้ปากงับยอดอกข้างหนึ่ง ใช้ปลายลิ้นตวัดเลียปานนมและยอดอกสีชมพูอย่างแผ่วเบา ขณะเดียวกันเขาก็ใช้นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือข้างขวาบดคลึงและปั่นยอดอกอีกข้างของสือหลัน

คลื่นแห่งการกระตุ้นราวกับกระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปทั่วร่าง ส่งผลให้สือหลันสั่นสะท้านไปทั้งตัว ไม่นานยอดอกของเขาก็บวมเป่งและแดงก่ำจากการถูกรบเร้าจนเริ่มแข็งเป็นไต

"ไม่... อย่าทำแบบนี้... อื้ม..." มือของสือหลันปัดป่ายอย่างอ่อนแรง ร่างกายขยับขัดขืนเพียงเป็นพิธี

ในขณะที่เว่ยซิ่งหลินกำลังดูดดึงยอดอกของสือหลัน มืออีกข้างหนึ่งก็ค่อยๆ เลื่อนต่ำลง ลูบไล้ผ่านหน้าท้องขาวเนียน เขาดีดแก่นกายของสือหลันสองสามครั้งก่อนจะวางมือลงบนกลีบเนื้อนุ่มที่ตอนนี้แยกออกเล็กน้อย เว่ยซิ่งหลินใช้นิ้วแหวกมันออกเบาๆ กดน้ำหนักลงบนจุดกระสันอย่างแผ่วเบาพลางใช้ปลายนิ้วสะกิดหยอกเย้า...

"ไม่... พี่รอง..."

ขาของสือหลันหนีบเข้าและแยกออกสลับกันภายใต้การกระตุ้นอันหนักหน่วง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง หลังจากหยอกล้ออยู่พักหนึ่ง แก่นกายของเว่ยซิ่งหลินก็กลับมาแข็งชันดั่งแท่งเหล็กอีกครั้ง

เขาจับขาข้างหนึ่งของสือหลันพาดบ่า ส่วนมืออีกข้างยึดแขนของอีกฝ่ายไว้แล้วโถมแก่นกายหนายาวเข้าสู่ร่องรัก ส่วนหัวหยักขนาดใหญ่บดเบียดเข้าไประหว่างกลีบเนื้อที่เปียกชื้น เว่ยซิ่งหลินโถมสะโพกเข้าใส่ และแก่นกายหนายาวก็ค่อยๆ แทรกซึมเข้าไป

"อา..." สือหลันอดไม่ได้ที่จะหอบหายใจเมื่อรู้สึกว่าร่างกายส่วนล่างถูกเติมเต็มจนถึงที่สุดด้วยสิ่งพรรณนาที่ทั้งหนาและร้อนระอุ ความรู้สึกอุ่นซ่านนั้นช่างน่าอภิรมย์เหลือเกิน

แม้ว่าสิ่งนี้จะเคยเข้าออกร่างกายของเขามาหลายครั้ง แต่ในยามที่สือหลันมีสติครบถ้วนเช่นนี้ เขาเพิ่งจะเริ่มสัมผัสได้ถึงแรงกระตุ้นและความสุขสมที่รุนแรง มันช่างหนาและยาวกว่าของพี่ใหญ่ยิ่งนัก

สือหลันเผยอปากค้าง กล้ามเนื้อขาเกร็งเขม็ง เนื่องจากร่างกายส่วนล่างของเขาเปียกโชก การกระแทกของเว่ยซิ่งหลินจึงเกิดเสียงชื้นแฉะดังขึ้นทันทีที่เขาเริ่มขยับ กลีบเนื้อหนาโอบรัดแก่นกายใหญ่ของเว่ยซิ่งหลินไว้อย่างแน่นหนา

เว่ยซิ่งหลินมีความเชี่ยวชาญในเชิงกามมากกว่าเว่ยฉีนัก แก่นกายหนายาวของเขาพุ่งทะลวงเข้าไปจนเกือบถึงส่วนลึกที่สุดในทุกจังหวะกระแทก ทุกครั้งที่สือหลันถูกจู่โจม เขาจะสั่นสะท้าน ริมฝีปากเผยอออกและส่งเสียงร้องแผ่วเบา

เว่ยซิ่งหลินกระแทกเข้าออกต่อเนื่องถึงสี่สิบหรือห้าสิบครั้งติดต่อกัน จนสือหลันโชกไปด้วยเหงื่อ แก้มแดงก่ำ และหอบหายใจอย่างหนักหน่วง เรียวขาขาวข้างหนึ่งของเขาพาดอยู่บนบ่าของเว่ยซิ่งหลิน ขณะที่อีกข้างวางพาดเฉียงอยู่ที่ขอบเตียง โยกคลอนไปตามจังหวะการโหมกระแทกของเว่ยซิ่งหลิน

"อา... อึก... อื้ม..."

เสียงครางแผ่วเบาของสือหลันดังขึ้นไม่ขาดสาย เว่ยซิ่งหลินชะงักไปชั่วครู่ก่อนจะเริ่มระดมกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วงอีกครั้ง ทุกจังหวะเขาจะถอนแก่นกายออกมาจนถึงปากทางรักก่อนจะโถมแทงเข้าไปใหม่ด้วยแรงมหาศาล ทำให้น้ำรักกระเซ็นซ่านและเรียวขาของสือหลันสั่นเทิ้ม

ถุงสวรรค์ของเว่ยซิ่งหลินฟาดกระทบกับบั้นท้ายของสือหลันจนเกิดเสียงดังเปี๊ยะๆ สะท้อนไปทั่วห้อง สือหลันตกอยู่ในห้วงแห่งความหฤหรรษ์จนแทบสิ้นสติ คลื่นแห่งความเสียวซ่านโถมเข้าใส่ระลอกแล้วระลอกเล่า ส่งผลให้เสียงครางของเขาดังขึ้นเรื่อยๆ ลมหายใจหอบกระชั้นจนต้องหวีดร้องออกมาด้วยความสุขสม

"อา... อื้ม..."

ทุกเสียงครางมาพร้อมกับลมหายใจที่ผ่อนยาว กล้ามเนื้อบนใบหน้าเกร็งแน่นราวกับกำลังเจ็บปวดแต่ทว่าแฝงไปด้วยความรัญจวนใจ สัมผัสอันวิเศษนี้ทำให้สือหลันเตลิดไปไกลจนกู่ไม่กลับ เขาไม่อาจเก็บกั้นอารมณ์ได้อีกต่อไป จึงปล่อยเสียงครางระงมต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง

เว่ยซิ่งหลินสัมผัสได้ถึงแรงตอดรัดที่รุนแรงภายในร่องรักของสือหลัน ทุกครั้งที่เขากระแทกเข้าไปลึกๆ เขาจะรู้สึกเหมือนมีปากเล็กๆ คอยดูดดึงแก่นกายของเขาไว้ภายในอุโมงค์เนื้อที่อุ่นจัดนั้น

น้ำหวานไหลทะลักออกมาจากช่องทางรักไม่ขาดสาย ไหลอาบตามร่องก้นลงสู่ผ้าปูเตียงในยามที่เขาถอนแก่นกายออกจนเปียกชุ่มเป็นวงกว้าง ยอดอกสีแดงก่ำทั้งสองข้างสั่นไหวไปมาดั่งดอกบัวแดงบนภูเขาหิมะ ความสุขสมมาเยือนครั้งแล้วครั้งเล่าจนสือหลันลืมสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง ในใจโหยหาเพียงต้องการให้แท่งเนื้อหนายาวนั้นกระหน่ำแทงเขาให้แรงขึ้นและแรงขึ้นอีก

เขาบิดส่ายร่างกายอย่างบ้าคลั่ง สวนสะโพกเข้าหาแรงกระแทกอันดุดันของเว่ยซิ่งหลิน พี่รองโหมจังหวะเร็วถี่อีกไม่กี่ครั้ง ก่อนจะตัดสินใจลดขาของสือหลันลงแล้วชักแก่นกายออกจนสุด

"อา! อย่า... อย่าเอาออกนะ!"

นาทีนี้ความเสียวซ่านเข้าครอบงำสติจนหมดสิ้น สือหลันไม่สนเรื่องยางอายอีกต่อไป เขาเอื้อมมือไปคว้าแก่นกายยักษ์ที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำรักซึ่งเพิ่งมอบความสุขสมมหาศาลให้แก่เขา

"ยังไม่พอใจอีกรึ? ลงมานี่!" เว่ยซิ่งหลินตบบั้นท้ายขาวเนียนของสือหลันเบาๆ "วันนี้พี่ชายจะทำให้ท่านสนุกจนหนำใจเลย!"

สือหลันตอนนี้คลุ้มคลั่งด้วยเพลิงตัณหา เขาคุกเข่าลงบนเตียงอย่างว่าง่ายพลางโก่งบั้นท้ายขาวผ่องขึ้นสูง โหยหาให้แก่นกายร้อนผ่าวพุ่งทะลวงเข้ามาในกายอีกครั้ง เว่ยซิ่งหลินจับเรียวขาที่คุกเข่าอยู่ให้แยกออกกว้าง มือทั้งสองข้างนวดเฟ้นบั้นท้ายขาวราวกับนวดแป้งจนมันขึ้นสีแดงระเรื่อ

เขาโถมแรงเข้าใส่บั้นท้ายขาวนวลด้วยความปรารถนาที่ยังไม่มอดดับ แก่นกายทรงพลังพยายามแทรกซึมเข้าไป สือหลันรู้สึกราวกับเรี่ยวแรงถูกสูบหายไปจนหมดสิ้น แทบจะหน้ามืดสลบไปกับความเสียวที่ปนความจุก เขาหวีดร้องออกมาอย่างไม่เป็นภาษา "เร็วเข้า... กระแทกเข้ามา... เอาเข้ามา..."

สือหลันบิดเอวพลางพยายามแอ่นบั้นท้ายขาวเนียนให้สูงที่สุด เว่ยซิ่งหลินใช้มือแหวกแก้มก้นของสือหลันออก เผยให้เห็นร่องรักสีชมพูอ่อนและกลีบเนื้อที่เปียกชุ่ม น้ำหวานไหลทะลักออกมาตามเรียวขาหยดลงบนผ้าปูเตียง

เว่ยซิ่งหลินกุมแก่นกายจ่อเข้ากับร่องรักที่ชุ่มโชก ยังไม่ทันที่เขาจะออกแรงกระแทก สือหลันก็รีบบิดสะโพกยกขึ้นรับ กลืนกินแท่งเนื้อใหญ่ยักษ์เข้าไปจนสุดโคน

"เสี่ยวหลัน คืนนี้ท่านรุกเก่งเหลือเกิน! งั้นข้าจะจัดให้หนักๆ!"

เว่ยซิ่งหลินโถมสะโพกเข้าใส่ ร่างกายหนาฟาดกระทบกับบั้นท้ายอวบอัดของสือหลันอย่างแรง สือหลันแทบจะล้มพับไปกับที่นอนจากแรงกระแทกในมุมมองใหม่นี้ เว่ยซิ่งหลินเอื้อมมือไปใต้ร่างสือหลัน กุมยอดอกไว้แล้วบีบเฟ้นราวกับกำลังรีดน้ำนม

น้ำหวานยังคงไหลเยิ้มออกมาไม่หยุด แก่นกายกระแทกเข้าออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่น สือหลันหอบหายใจและครางกระเส่า สลับกับเสียงหวีดร้องยาวๆ เป็นพักๆ

ในที่สุด สือหลันก็ถึงจุดสุดยอดอีกครั้ง ร่องรักบีบรัดตัวอย่างรุนแรงในขณะที่น้ำรักพุ่งฉีดเข้าไปในมดลูก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความเสียวจนชาไปทั้งตัว ก่อนจะฟุบลงบนเตียงอย่างหมดแรงและไม่อยากขยับเขยื้อนไปไหน

เว่ยซิ่งหลินถอนแก่นกายที่เริ่มอ่อนตัวและเปื้อนคราบรักออกมา น้ำเชื้อสีขาวขุ่นค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากระหว่างกลีบเนื้อที่บวมแดงเล็กน้อยของสือหลัน