บทที่ 6 สองพี่น้องร่วมปรนเปรอ รุกรานสองช่องทางพร้อมกัน และคำสัญญาแห่งครอบครัว
สือหลันนอนพลิกตัวไปมาทั้งคืน กว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็ล่วงเข้าสู่ช่วงเช้ามืด
ฝ่ายเว่ยฉีเองก็ไม่ได้หลับลงเลยทั้งคืนเช่นกัน เขาได้ยินเสียงครางของสือหลันอย่างชัดเจน และล่วงรู้มานานแล้วว่าไม่ช้าก็เร็วสือหลันจะต้องมีสัมพันธ์กับน้องชายของเขาแน่ๆ แต่ทว่าวันนี้กลับมาถึงเร็วกว่าที่คิด ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหึงหวงอยู่ลึกๆ
ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสามเริ่มแปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบ แม้ทุกคนจะรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่มีใครยอมเปิดปากพูดเรื่องนี้ออกมาตรงๆ
เย็นวันนั้น หลังจากทานอาหารเสร็จ เว่ยซิ่งหลินก็เดินเข้าไปในห้องของสือหลันเพื่ออาบน้ำ ราวกับเป็นการบอกเป็นนัยแก่เว่ยฉีว่า คืนนี้สือหลันเป็นของเขา
สือหลันนอนอยู่บนเตียงคัง เขาซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มเพื่อปกปิดความประหม่า เว่ยซิ่งหลินมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันกายไว้หมิ่นเหม่ เผยให้เห็นรอยนูนเด่นชัดที่หว่างขา สือหลันรีบเบือนหน้าหนีด้วยใบหน้าแดงซ่าน
เว่ยซิ่งหลินยิ้มกริ่มให้กับท่าทางเขินอายนั้น เขาเดินเข้าไปหาแล้วกดร่างสือหลันลงกับเตียง มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกายอย่างย่ามใจก่อนจะถอดเสื้อผ้าและชั้นในของอีกฝ่ายออกอย่างรวดเร็ว
ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ไปตามเรียวขาที่เนียนนุ่ม สัมผัสที่เย็นเยียบและลื่นมือของสือหลันปลุกเร้าตัณหาในกายเขาให้พลุ่งพล่าน จนแก่นกายเบื้องล่างสั่นระริก เว่ยซิ่งหลินอดไม่ได้ที่จะเลื่อนมือลงไปสัมผัสที่ร่องรักซึ่งเริ่มอุ่นชื้นและเปียกแฉะ
"อื้ม..." สือหลันครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน น้ำหวานไหลเยิ้มออกมาตามอารมณ์รัก
"เสี่ยวหลัน ท่านเปียกไปหมดแล้วนะ"
เว่ยซิ่งหลินสอดนิ้วสองนิ้วเข้าไปในร่องรักที่ร้อนระอุและชุ่มฉ่ำ ขณะที่มืออีกข้างนวดเฟ้นแก่นกายที่ขยายตัว ปลายนิ้วเรียวไล้ไปตามกลีบเนื้อนุ่มละมุน ทำเอาสือหลันต้องครางอู้อี้อีกครั้ง เว่ยซิ่งหลินยังคงปรนเปรอจุดลับด้วยนิ้วมือ ก่อนจะกดแทรกเข้าไปจนสุด
สัมผัสที่ได้รับช่างวิเศษจนสือหลันเผลอส่งเสียงครางในลำคออย่างลืมตัว เว่ยซิ่งหลินค่อยๆ โน้มใบหน้าลงไปใกล้กับจุดที่เปียกชื้นที่สุด
"ฮื่อ..." สือหลันครางลั่นเมื่อริมฝีปากของเว่ยซิ่งหลินสัมผัสเข้ากับร่องรัก
นี่ไม่ใช่เพียงการสัมผัสแผ่เบา เว่ยซิ่งหลินใช้นิ้วแหวกกลีบเนื้อออกกว้าง แล้วใช้ลิ้นดันผ่านกลีบเนื้อชั้นในเข้าไปรุกรานภายในช่องทางรักโดยไม่รีรอ
สือหลันนอนบิดเร่าไปมาด้วยความรัญจวนใจ ลิ้นของเว่ยซิ่งหลินตวัดเลียและชอนไชอยู่ภายในจนถึงจุดกระสันสูงสุด ปลุกปั่นอารมณ์ของเขาให้เตลิดเปิดเปิง เว่ยซิ่งหลินช่างรู้ใจนักว่าจุดไหนที่จะทำให้เขาถึงขีดสุดได้ในทันที!
"อึก... ข้าจะออก... จะออกแล้ว..." สือหลันหอบหายใจถี่กระชั้น
ยิ่งเว่ยซิ่งหลินรบเร้าจุดนั้นอย่างหนักหน่วง ความเสียวซ่านก็ยิ่งทวีคูณ สือหลันหนีบขาเข้าหากันรัดศีรษะของเว่ยซิ่งหลินไว้แน่น "อืม... ใช่... อ๊า..."
ความซ่านเสียวแผ่กระจายออกมาจากช่องทางรักราวกับกระแสไฟฟ้า แล่นพล่านไปตามเรียวขา หน้าท้อง และแผ่ซ่านไปทั่วร่าง สือหลันสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วผ่อนออกมาเฮือกใหญ่ ร่างกายของเขาอ่อนระทวยปรกเปียกไปหมด
"พี่รอง... มันรู้สึกดีเหลือเกิน..." สือหลันกระซิบเสียงแผ่ว
เว่ยซิ่งหลินยังคงละเลียดชิมน้ำหวานจากร่องรักต่อไปโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ภายใต้การปรนนิบัตินั้น สือหลันครางกระเส่า แก่นกายของเขากลายเป็นจุดที่อ่อนไหวอย่างที่สุด
เขาเอื้อมมือไปลูบเส้นผมของเว่ยซิ่งหลิน เมื่ออีกฝ่ายเงยหน้าขึ้น เขาก็ลูบไล้ไปตามใบหน้าของเว่ยซิ่งหลิน แล้วใช้นิ้วจุ่มน้ำรักของตนเองไปจ่อที่ปากเพื่อให้พี่รองได้ลิ้มรส
"รสชาติดีไหม?" สือหลันถามปนหอบ
"รสชาติดีที่สุด"
เว่ยซิ่งหลินเงยหน้าขึ้นประกบจูบสือหลัน ดูดดึงน้ำหวานจากรสจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นของสือหลันถูกเกี่ยวรัดจนเขารู้สึกเหมือนจะถูกกลืนกินไปทั้งตัว ริมฝีปากของสือหลันช่างนุ่มหยุ่นและเย้ายวนใจเหลือเกิน
เว่ยซิ่งหลินวางมือลงบนยอดอกพลางคลึงเบาๆ ก่อนจะก้มลงไปจูบซับ ลิ้นร้อนตวัดเลียและขบกัดเนื้อนุ่มรอบๆ ก่อนจะดูดดึงยอดอกที่แข็งเป็นไต
"อ๊ะ... อ๊า..."
ริมฝีปากและลิ้นที่เปียกชื้นของเว่ยซิ่งหลินปรนเปรอยอดอกข้างหนึ่ง ขณะที่นิ้วมือก็บีบเค้นยอดอกอีกข้างไปด้วย สือหลันขยุ้มเส้นผมยาวสลวยของเว่ยซิ่งหลินไว้แน่น เขาปรารถนาให้เว่ยซิ่งหลินดูดดึงยอดอกของเขาจนกว่ามันจะชาหนึบไปทั้งทรวง
แต่ในขณะที่เว่ยซิ่งหลินกำลังจะทำตามที่เขาปรารถนา จู่ๆ อีกฝ่ายก็หยุดชะงักไป สือหลันลืมตาขึ้นหมายจะอ้อนวอนไม่ให้เขาหยุด
ทว่าเขากลับพบใครอีกคนนั่งอยู่ข้างๆ... เว่ยฉี
ดวงตาของเว่ยฉีฉายแววแห่งความปรารถนาและแรงตัณหาอย่างชัดเจน สือหลันตกใจจนรีบคว้าผ้าปูเตียงมาคลุมหน้าด้วยความอับอาย "พี่ใหญ่! ท่านมาที่นี่ได้ยังไง!"
"ไม่ต้องอายไปหรอก" เว่ยฉีกล่าวพลางกุมมือเขาไว้ "คืนนี้ ให้พวกเราพี่น้องปรนนิบัติท่านพร้อมกันเถอะนะ ดีไหม?"
สือหลันส่ายหน้าเป็นพัลวัน แม้ความจริงเขาจะกลายเป็นเมียของสองพี่น้องไปแล้ว แต่เขาก็ยังทำใจยอมรับการร่วมรักกับผู้ชายสองคนพร้อมกันไม่ได้
วินาทีนั้น เว่ยซิ่งหลินก็กระชากผ้าปูเตียงออกจากร่างสือหลันแล้วกดเขาลงกับที่นอน "ถ้าอย่างนั้นท่านก็หลับตาเสียสิ ท่านจะได้แยกข้ากับพี่ใหญ่ออกยังไงล่ะ"
"ข้าแยกออก!" สือหลันเถียงกลับทันควัน
"ใช่แล้ว แก่นกายของข้ากับพี่ใหญ่น่ะต่างกัน ของพี่ใหญ่เขาจะหนากว่าใช่ไหมล่ะ?"
สือหลันหน้าแดงก่ำกับคำพูดของเว่ยซิ่งหลิน พี่รองกลับไปดูดดึงและขบเคี้ยวยอดอกของเขาอีกครั้ง ในขณะที่มือของเว่ยฉีสไลด์ลงไปตามต้นขาจนถึงร่องรักที่ชุ่มโชกไปด้วยน้ำหวาน
เมื่อนิ้วของเว่ยฉีแทรกเข้าไปในกลีบเนื้อที่เปียกชื้น สือหลันก็แอ่นสะโพกรับการปรนนิบัติจากนิ้วของเขาในทันที เว่ยฉีไม่ยอมเสียเวลากับการโหมโรงที่นุ่มนวลอีกต่อไป นิ้วของเขาควานหาช่องทางรักที่ร้อนระอุแล้วแทงพรวดเข้าไปจนสุดโคน
เว่ยซิ่งหลินที่อยู่ข้างๆ ช่วยกดบั้นท้ายของสือหลันไว้ เพื่อบีบบังคับให้นิ้วของเว่ยฉีแทรกซึมลึกและหนักหน่วงยิ่งขึ้นในรูรักเล็กๆ นั้น พี่รองยังคงดูดเลียและขบกัดยอดอกทั้งสองข้างสลับกันไปมา ทิ้งรอยรักสีแดงฉานไว้ทุกที่ที่ริมฝีปากลากผ่าน
สือหลันหอบหายใจรัวจากการถูกรุมเร้าโดยสองพี่น้อง ทำได้เพียงส่งเสียงครางระงมอย่างไม่อาจขัดขืน ครู่ต่อมาเว่ยซิ่งหลินก็ละจากยอดอกขึ้นมาประจูบเขา ลิ้นร้อนพุ่งพล่านเข้าไปในโพรงปากบดเบียดกับลิ้นของสือหลันอย่างดูดดื่ม
นิ้วของเว่ยฉียังคงรุกรานลึกเข้าไปในช่องทางรัก บดคลึงผนังเนื้อนุ่มอย่างหนักหน่วง ในขณะเดียวกันเว่ยซิ่งหลินก็กุมแก่นกายของสือหลันแล้วรูดรั้งขึ้นลง สือหลันถึงจุดยอดในทันที น้ำรักไหลทะลักชโลมมือของเว่ยฉีจนเปียกชุ่ม แต่เว่ยซิ่งหลินยังคงเร่งจังหวะมือเพื่อให้เขาถึงขีดสุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสือหลันต้องร้องขอ "พอแล้ว... ได้โปรด...!"
เว่ยฉีโน้มศีรษะลงไปที่ร่องรักแล้วใช้ลิ้นเลียชิมน้ำหวานที่ไหลอาบตามง่ามขา เว่ยซิ่งหลินจูบเขาอย่างอ่อนโยน คลอเคลียไปตามแก้ม ลำคอ และยอดอกราวกับทารกที่หิวกระหาย เว่ยฉีสอดมือเข้าไปหว่างขา แยกกลีบเนื้อออกเผยให้เห็นเนื้อนุ่มสีชมพูที่เปียกชุ่มต่อหน้าเว่ยซิ่งหลิน
"เสี่ยวหลัน ให้ข้าใช้ลิ้นปรนเปรอท่านจนเสร็จสมนะ"
โดยไม่รอคำตอบ เว่ยฉีฝังใบหน้าลงกับร่องรักที่ฉ่ำแฉะของสือหลัน เขาเริ่มดูดเลียและขบกัดกลีบเนื้อนุ่มเข้าไปในปาก ตวัดลิ้นวนรอบจนมันบวมเป่ง เขาห่อลิ้นสอดแทรกเข้าไปในรูรักเพื่อสำรวจภายใน ขณะที่จมูกก็บดเบียดกับจุดกระสันเบื้องบน
สือหลันกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับการปรนนิบัติของเว่ยฉี ทันใดนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงมืออันนุ่มนวลที่วางลงบนบั้นท้าย เขาพยายามจะหันไปมองแต่ฝ่ามือใหญ่ของเว่ยฉีกลับปิดตาเขาไว้ไม่ให้เห็นสิ่งใด
เว่ยซิ่งหลินใช้นิ้วรุกรานทั้งจุดลับและทวารหนัก ในขณะที่เว่ยฉียังคงทำหน้าที่เลียชิมร่องรักอย่างขะมักเขม้น สัมผัสที่ถูกกระตุ้นพร้อมกันทั้งสองทางทำให้สือหลันแทบจะควบคุมความต้องการไม่ได้
ไม่นานนัก นิ้วของเว่ยซิ่งหลินก็ถอนออกไปจากทวารหนัก แต่เพียงครู่เดียวสิ่งที่เป็นแท่งลื่นๆ ก็บดถูอยู่ที่ปากทางหลังและค่อยๆ แทรกซึมเข้าไปเพื่อขยายและชโลมน้ำลื่น สือหลันแอ่นสะโพกตอบรับหวังให้มันฝังลึกเข้าไปมากกว่านี้ แต่เว่ยซิ่งหลินกลับชักมันออกทำให้เขาแอบผิดหวังเล็กน้อย
เขากลับมาจดจ่อที่ร่องรักด้านหน้า เมื่อสัมผัสได้ถึงลิ้นที่แข็งแกร่งของเว่ยฉีที่ชอนไชเข้าไปในรูรักที่หิวกระหาย ลิ้นนั้นตวัดวนไปทั่วทุกมุมห้องรัก สือหลันหนีบขาเข้าหาตัวเขา มือทั้งสองข้างกดศีรษะเว่ยฉีไว้เพื่อให้เขารุกรานได้ลึกขึ้นพลางสวนสะโพกเข้าหาอย่างบ้าคลั่ง การเคลื่อนไหวที่สอดประสานทำให้ลิ้นร้อนพุ่งเข้าออกอย่างรุนแรง
เสียงครางถี่กระชั้นของสือหลันบอกให้เว่ยซิ่งหลินรู้ว่าเขาใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว สัมผัสที่บั้นท้ายกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้มันคือสิ่งที่แข็งแกร่งและลื่นไหลบดเบียดเข้ากับทวารหนัก เขารู้ทันทีว่านั่นคือแก่นกายของเว่ยซิ่งหลินที่พร้อมจะรุกรานเขาจากด้านหลัง สือหลันบิดส่ายสะโพกเพื่อแสดงออกถึงความปรารถนาอันแรงกล้า
มือหนากุมบั้นท้ายเขาไว้แน่นก่อนจะส่งแก่นกายที่ชโลมน้ำลื่นจนชุ่มเข้าไปในทวารหนักที่พร้อมเปิดรับ เขาโหมกระแทกเข้าออกอย่างช้าๆ แต่ทว่าลึกซึ้งและหนักหน่วง สือหลันไม่เคยนึกฝันว่าวันหนึ่งเขาจะได้ร่วมรักกับสองพี่น้องพร้อมกันเช่นนี้ ความตื่นเต้นทวีคูณจนร่างกายสั่นระริก
จังหวะของลิ้นด้านหน้าและแก่นกายด้านหลังสอดประสานกันจนสือหลันรู้สึกเหมือนลอยล่องอยู่บนปุยเมฆ ในจังหวะนั้นเองมือของเว่ยซิ่งหลินก็กุมแก่นกายของเขาไว้แล้วใช้เล็บสะกิดที่ส่วนหัวเบาๆ มันทำให้สือหลันคลั่งจนครางลั่น "อ๊า... จะออกแล้ว... ข้าจะออกแล้ว...!"
ทั้งร่องรักและทวารหนักเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง กล้ามเนื้อบีบรัดตัวไม่หยุด เมื่อสือหลันถึงจุดยอด น้ำรักที่ทะลักออกมาแทบจะล้นปากเว่ยฉี เขาพยายามดูดซับมันไว้ให้มากที่สุดก่อนจะค่อยๆ ถอนแก่นกายออกจากทางหลัง
สือหลันหอบหายใจและฟุบลงกับเตียง เว่ยฉีโน้มตัวลงจูบที่กลีบเนื้อนุ่ม ปากและลิ้นของเขาเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำหวานของสือหลัน ก่อนจะคลานขึ้นมาจูบที่ปากเพื่อให้สือหลันได้ลิ้มรสชาติของตัวเอง สือหลันโอบกอดเขาไว้แล้วจูบตอบอย่างดูดดื่ม
แก่นกายของเว่ยฉียังคงแข็งขึง เขาจ้องมองร่องรักของสือหลันที่ดูเหมือนลูกพีชที่สุกงอม เขาคว้าแก่นกายของตนเองแล้วกระแทกเข้าไปในร่องรักทันที เว่ยฉีโหมกระแทกเข้าออกนับสิบครั้งจนภายในเริ่มร้อนระอุและสบายอย่างที่สุด
แก่นกายของเว่ยฉีนั้นพิเศษกว่าใคร เพราะส่วนหัวของเขามีขนาดใหญ่กว่าเว่ยซิ่งหลินเล็กน้อย ทำให้เกิดแรงเสียดทานมหาศาลในทุกจังหวะกระแทก ไม่นานนักเว่ยฉีก็เริ่มรู้สึกเสียวซ่านจนใกล้จะปลดปล่อย เขาจึงรีบชักออกมาเพื่อให้เว่ยซิ่งหลินมารับช่วงต่อ
อารมณ์รักของสือหลันถูกจุดติดอีกครั้ง เขาบดบ่ายบั้นท้ายรับแรงกระแทกของเว่ยซิ่งหลิน หวังจะเค้นน้ำรักของพี่รองออกมาให้ได้ "ซิ่งหลิน กระแทกเข้ามาลึกๆ... ใช่... ข้าจะเสร็จแล้ว..."
สือหลันครางระงมพลางกอดเว่ยฉีไว้แน่น ร่องรักของเขาขมิบตอดจนแทบจะกลืนส่วนหัวของเว่ยซิ่งหลินเข้าไปถึงมดลูก "อ๊า... ข้าอั้นไม่ไหวแล้ว... จะออกแล้ว!" ร่างของสือหลันสั่นสะท้านพร้อมน้ำหวานที่พุ่งกระฉูดออกมา
เว่ยซิ่งหลินกุมแก่นกายไว้ด้วยมือข้างหนึ่งแล้วบดถูที่ปากทางรัก แกล้งหยอกล้อจนสือหลันเสียวจนแทบขาดใจ ทันใดนั้นแก่นกายใหญ่ก็พุ่งเข้าใส่จากด้านหลัง ลื่นไหลเข้าไปด้วยน้ำรักที่ชโลมจนชุ่ม กระแทกเข้าออกทั้งตื้นและลึก สลับช้าและเร็ว จนสือหลันถึงจุดยอดอีกสองครั้งซ้อน เขาเกาะกอดเว่ยฉีไว้แน่นพลางครางลั่น "อ๊า... พี่รอง... มันรู้สึกดีเหลือเกิน... ลึกอีก!"
"พี่ใหญ่เว่ย... ข้างหลังด้วย..."
เว่ยฉีเข้าใจความหมายทันที เขาใช้น้ำรักชโลมส่วนหัวแก่นกายแล้วค่อยๆ แทรกตัวเข้าสู่ทวารหนัก คราวนี้แก่นกายทั้งสองเล่มเริ่มระดมสูบฉีดเข้าออกในทวารหนักและร่องรักพร้อมๆ กัน
แม้เว่ยซิ่งหลินจะปลดปล่อยไปแล้วรอบหนึ่ง แต่เขาก็ยังไม่ยอมหยุด ยังคงโหมกระแทกแก่นกายเข้าไปลึกจนสือหลันรู้สึกเหมือนมันจะทะลุถึงท้อง เว่ยฉีกดหน้าท้องแนบชิดกับแผ่นหลังของเขาพลางกระแทกกระทั้นไม่หยุด จนสือหลันร้องลั่น "พี่ใหญ่เว่ย ของท่านมันใหญ่จนก้นข้าจะพังแล้ว! เบา... เบาลงหน่อย!"
สือหลันส่ายสะโพกพลางครางกระเส่า "อ๊า... ข้าอั้นไม่ไหวแล้ว! อ๊า... มันดีเหลือเกิน!"
ในที่สุดเว่ยฉีก็ถึงจุดสูงสุดของเขาเช่นกัน "นายน้อย ยกสะโพกขึ้นอีกนิด! ใช่... ข้าจะออกแล้ว... อื้ม..."
สือหลันที่ถูกพี่น้องทั้งสองรุมล้อมและกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วงจนเสร็จสมไปหลายต่อหลายครั้ง ร่างกายของเขาตอนนี้รู้สึกราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ร่องรักสั่นกระตุกไม่หยุดพร้อมกับน้ำรักที่ไหลทะลักออกมาอีกระลอก
"อ๊า... ดีเหลือเกิน!" เขาครางออกมาด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้น "มัน... รู้สึกดีที่สุดเลย"
"เสี่ยวหลัน ขอเพียงท่านมีความสุขก็พอแล้ว" เว่ยฉีเอ่ยพลางถอนแก่นกายที่ปลดปล่อยจนหมดหยาดหยดออกมา
แก่นกายใหญ่ของเว่ยซิ่งหลินเองก็เสร็จสมเช่นกัน เมื่อเขาเห็นร่องรักที่แดงก่ำและอวบอูมของสือหลัน ก็อดไม่ได้ที่จะโน้มศีรษะลงไปใช้ปลายลิ้นตวัดเลียชิมเบาๆ กลิ่นหอมประหลาดโชยเข้าจมูกของเว่ยซิ่งหลิน มันเป็นรสชาติที่ยากจะบรรยายแต่แสนเย้ายวน
เว่ยฉีปลีกตัวออกไปต้มน้ำเพื่อให้สือหลันได้อาบน้ำชำระกาย ส่วนเว่ยซิ่งหลินนอนเอกเขนกอยู่บนเตียง โอบกอดสือหลันไว้ในอ้อมแขนพลางพรมจูบไปทั่วใบหน้าและร่างกายไม่ยอมหยุด
สือหลันวางมือลงบนหน้าผากของเว่ยซิ่งหลินแล้วเอ่ยปราม "พี่รอง พอได้แล้ว ท่านนี่น่ารำคาญจริงๆ ปล่อยให้ข้าได้พักสักครู่เถอะ"
ในที่สุดเว่ยซิ่งหลินก็ยอมหยุดจูบ แต่กระนั้นมือของเขาก็ยังคงลูบไล้ขึ้นลงไปตามเรือนร่างของสือหลันอย่างแสนรัก
"เสี่ยวหลัน มันยอดเยี่ยมมากเลย ต่อจากนี้ไปพวกเราคือครอบครัวเดียวกันแล้วนะ"
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น