บทที่ 8 จากความรัญจวนจนสิ้นสติ สู่การเดินทางล่ากระต่ายป่าบนขุนเขา การที่สือหลันติดพันเว่ยฉีอยู่ตลอดเวลาทำให้เว่ยซิ่งหลินรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก เช้าตรู่วันหนึ่งในขณะที่สือหลันยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดของเว่ยฉี เว่ยซิ่งหลินจึงสะกิดแขนแล้วดึงเขาออกมา "เสี่ยวหลัน ตื่นเถอะ วันนี้ข้าจะพาไปเที่ยวเล่นข้างนอก ดีไหม?" สือหลันตาโตขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินว่าจะได้ออกไปข้างนอก "ไปสิ ไปสิ! จะไปที่ไหนหรือ?" "บนเขาไง ข้าจะไปจับกระต่ายป่ามาให้ท่านตัวหนึ่ง ดีไหม?" "ดีเลย!" สือหลันรีบลุกขึ้นแต่งตัวทันที ส่วนเว่ยฉีที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยันตัวขึ้นมาจากเตียงพลางขยี้ตาแล้วเอ่ยว่า "อย่าพาเสี่ยวหลันกลับมาดึกนักล่ะ" "รับทราบ" เว่ยซิ่งหลินพาสือหลันพร้อมเตรียมเสบียงเล็กน้อยมุ่งหน้าขึ้นเขา สือหลันตื่นตาตื่นใจกับทุกสิ่งที่พบเห็นบนภูเขาอย่างมาก ในฐานะนายน้อยตระกูลสือ สถานที่ที่เขาไปบ่อยมักจะเป็นเหลาอาหารหรือโรงน้ำชาในเมืองหลวง หลังจากนั้นก็ต้องหลบหนีมากับสองพี่น้องด้วยความหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา น้อยนักที่จะมีช่วงเวลาผ่อนคลายเช่นนี้ เว่ยซิ่งหลินเดินนำหน้าพร้อมคัน...
[Fansub anime jp cn] แปลไทย โดจิน วาย ยาโยอิ Doujinshi, Shonen-ai, Yaoi, นิยายวาย
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น