ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

แปลไทย The Crime of a Passing Rain

The Crime of a Passing Rain by Rocky



















Labels:

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 12 จบ

บทที่ 12 ราคะสามเรา บทรักสุดอัศจรรย์ และถ้อยคำบอกรัก (ตอนจบ) ฟ้ามืดสนิทแล้วตอนที่สือหลันกลับถึงบ้าน เขาจัดการอาบน้ำชำระกายและเตรียมตัวจะพักผ่อน หลังจากผ่านบทรักกลางแจ้งกับเว่ยซิ่งหลินมา สือหลันก็ทึกทักเอาเองว่าคืนนี้พี่รองคงจะปล่อยเขาไปเสียที แต่ทว่าทันทีที่เขาล้มตัวลงนอน เว่ยซิ่งหลินก็ขยับเข้ามาใกล้พลางกระซิบว่า "เสี่ยวหลัน เรามาเล่นกันอีกรอบดีไหม?" "เล่น... เล่นอะไร?" สือหลันพึมพำอย่างงุนงง "ก็เล่นเหมือนตอนกลางวันไง!" เว่ยซิ่งหลินพลันสวมกอดสือหลันจากทางด้านหลัง "ท่าน... ท่านปล่อยข้านะ!" สือหลันหน้าแดงซ่านด้วยความอายและพยายามดิ้นรนให้พ้นจากการเกาะกุม "เสี่ยวหลัน ตอนกลางวันท่านยังดูกระตือรือร้นอยู่เลยไม่ใช่หรือ?" เว่ยซิ่งหลินกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู "คืนนี้ ข้ากับพี่ใหญ่จะทำให้ท่านสบายยิ่งกว่าเดิม... มีความสุขยิ่งกว่าที่เคย!" เว่ยซิ่งหลินอุ้มสือหลันไปนั่งบนเก้าอี้ไม้ จากนั้นก็ดึงเขาเข้ามากอดให้เกยอยู่บนตักพลางเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่าง "ไม่เอา..." สือหลันพยายามขัดขืนมือของเว่ยซิ่งหลินที่กำลังเลื้อยขึ้นมาตามเรียวขา แต่เว่ยซิ...
แสดงความคิดเห็น
Read More

กลายเป็นภรรยาร่วมของสองพี่น้องพรานป่า บทที่ 6

บทที่ 6 สองพี่น้องร่วมปรนเปรอ รุกรานสองช่องทางพร้อมกัน และคำสัญญาแห่งครอบครัว สือหลันนอนพลิกตัวไปมาทั้งคืน กว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็ล่วงเข้าสู่ช่วงเช้ามืด ฝ่ายเว่ยฉีเองก็ไม่ได้หลับลงเลยทั้งคืนเช่นกัน เขาได้ยินเสียงครางของสือหลันอย่างชัดเจน และล่วงรู้มานานแล้วว่าไม่ช้าก็เร็วสือหลันจะต้องมีสัมพันธ์กับน้องชายของเขาแน่ๆ แต่ทว่าวันนี้กลับมาถึงเร็วกว่าที่คิด ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหึงหวงอยู่ลึกๆ ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งสามเริ่มแปรเปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบ แม้ทุกคนจะรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่มีใครยอมเปิดปากพูดเรื่องนี้ออกมาตรงๆ เย็นวันนั้น หลังจากทานอาหารเสร็จ เว่ยซิ่งหลินก็เดินเข้าไปในห้องของสือหลันเพื่ออาบน้ำ ราวกับเป็นการบอกเป็นนัยแก่เว่ยฉีว่า คืนนี้สือหลันเป็นของเขา สือหลันนอนอยู่บนเตียงคัง เขาซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มเพื่อปกปิดความประหม่า เว่ยซิ่งหลินมีเพียงผ้าเช็ดตัวพันกายไว้หมิ่นเหม่ เผยให้เห็นรอยนูนเด่นชัดที่หว่างขา สือหลันรีบเบือนหน้าหนีด้วยใบหน้าแดงซ่าน เว่ยซิ่งหลินยิ้มกริ่มให้กับท่าทางเขินอายนั้น เขาเดินเข้าไปหาแล้วกดร่างสือหลันลงกับเตียง มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกายอย่างย่ามใจก่อนจะถอดเ...
แสดงความคิดเห็น
Read More