บทที่ 12 ราคะสามเรา บทรักสุดอัศจรรย์ และถ้อยคำบอกรัก (ตอนจบ) ฟ้ามืดสนิทแล้วตอนที่สือหลันกลับถึงบ้าน เขาจัดการอาบน้ำชำระกายและเตรียมตัวจะพักผ่อน หลังจากผ่านบทรักกลางแจ้งกับเว่ยซิ่งหลินมา สือหลันก็ทึกทักเอาเองว่าคืนนี้พี่รองคงจะปล่อยเขาไปเสียที แต่ทว่าทันทีที่เขาล้มตัวลงนอน เว่ยซิ่งหลินก็ขยับเข้ามาใกล้พลางกระซิบว่า "เสี่ยวหลัน เรามาเล่นกันอีกรอบดีไหม?" "เล่น... เล่นอะไร?" สือหลันพึมพำอย่างงุนงง "ก็เล่นเหมือนตอนกลางวันไง!" เว่ยซิ่งหลินพลันสวมกอดสือหลันจากทางด้านหลัง "ท่าน... ท่านปล่อยข้านะ!" สือหลันหน้าแดงซ่านด้วยความอายและพยายามดิ้นรนให้พ้นจากการเกาะกุม "เสี่ยวหลัน ตอนกลางวันท่านยังดูกระตือรือร้นอยู่เลยไม่ใช่หรือ?" เว่ยซิ่งหลินกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู "คืนนี้ ข้ากับพี่ใหญ่จะทำให้ท่านสบายยิ่งกว่าเดิม... มีความสุขยิ่งกว่าที่เคย!" เว่ยซิ่งหลินอุ้มสือหลันไปนั่งบนเก้าอี้ไม้ จากนั้นก็ดึงเขาเข้ามากอดให้เกยอยู่บนตักพลางเริ่มลูบไล้ไปทั่วร่าง "ไม่เอา..." สือหลันพยายามขัดขืนมือของเว่ยซิ่งหลินที่กำลังเลื้อยขึ้นมาตามเรียวขา แต่เว่ยซิ...
[Fansub anime jp cn] แปลไทย โดจิน วาย ยาโยอิ Doujinshi, Shonen-ai, Yaoi, นิยายวาย






















ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น